Katerina Anghelaki Rooke-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

Posted: 05/04/2021 by vequinox in Literature

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ

Το σώμα μου έγινε η αρχή ενός ταξιδιού.

Φώτα της παραλίας νεκροπομπή

για τα χόρτα του καλοκιαριού.

Τα καλέσματα των μανάδων

σε εσπερινή μετάνοια

πήραν ήχο φθινοπωρινό.

Πηγαίνω στην πρώτη βροχή

Που `ρχεται απ’τη θάλασσα.

Τη φυγή, τελείωση πανάχραιας δίψας,

την ονόμασαν για μένα θάνατο.

Να `ναι αργός ο δρόμος του ανέμου.

Σιγά να χαράζουν τα περιβόλια του ορίζοντα

να τα καλλιεργήσουμε οι σύντροφοι του τέλους.

Σιωπηλά τα καϊκια περιμένουν τη μέρα

στη νυχτερινή πραότητα του λιμανιού.

Η γεύση του σταφυλιού και του σύκου

ανήκει πια στους τόπους της μνήμης.

Το σώμα μου έγινε η αρχή ενός ταξιδιού.

FIRST DAY

My body became the beginning of a voyage

Lights on the shore, a funeral procession

for the verdure of summer

the mothers’ calls

in the twilight forgiveness

took an autumnal echo.

I walk to the first rain

that comes from the sea

for me the escape — quench of

an ancient thirst — was called death.

May the blow of the wind be soft

to shake the orchards of the horizon softly

that we the final comrades shall cultivate them.

Caiques await the dawn silently

in the nightly quietness of the harbor.

The taste of the grape and of the fig

belong to memory now.

My body became the beginning of a voyage.  

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s