Archive for 29/03/2021

George Seferis-Collected Poems

Posted: 29/03/2021 by vequinox in Literature

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΙΝΗΣ

Κοιτάξαμε όλο το πρωὶ γύρω-γύρω το κάστρο
αρχίζοντας απὸ το μέρος του ίσκιου εκεί που η θάλασσα
πράσινη  και  χωρὶς αναλαμπή, το  στήθος σκοτωμένου παγωνιού
Μας δέχτηκε όπως ο καιρὸς χωρὶς κανένα χάσμα.
Οι φλέβες του βράχου κατέβαιναν απὸ ψηλὰ
στριμμένα κλήματα γυμνὰ πολύκλωνα ζωντανεύοντας
στ άγγιγμα καθώς το μάτι ακολουθώντας τις

ξεφύγει τὸ κουραστικὸ λίκνισμα
χάνοντας δύναμη ολοένα.

Απὸ το μέρος του ήλιου ένας μακρὺς γιαλὸς ολάνοιχτος
και το φως τρίβοντας διαμαντικὰ στα μεγάλα τείχη.
Κανένα πλάσμα ζωντανὸ τ᾿ αγριοπερίστερα φευγάτα
κι ο βασιλιὰς της  Ασίνης που τον γυρεύουμε δυο χρόνια τώρα
άγνωστος λησμονημένος απ᾿ όλους κι απὸ τον  Όμηρο
μόνο μία λέξη στην  Ιλιάδα κι εκείνη αβέβαιη
ριγμένη εδώ σαν την εντάφια χρυσὴ προσωπίδα.
Την άγγιξες, θυμάσαι τον  ήχο της; κούφιο μέσα στο φως
σαν το στεγνὸ πιθάρι στο σκαμμένο χώμα-
κι ο ίδιος ήχος μες στη θάλασσα με τα κουπιά μας.
Ο βασιλιὰς της  Ασίνης ένα κενὸ κάτω απ᾿ την προσωπίδα
παντού μαζί μας παντού μαζί μας, κάτω απὸ ένα όνομα:
«Ασίνην τε… Ασίνην τε…»
                                       και τα παιδιά του αγάλματα
κι οι πόθοι του φτερουγίσματα πουλιών κι ο ἀγέρας
στα διαστήματα τών στοχασμῶν του και τα καράβια του
αραγμένα σ᾿ άφαντο λιμάνι-
κάτω απ᾿ την προσωπίδα ένα κενό.

Πίσω απὸ τα μεγάλα μάτια τα καμπύλα χείλια τους βοστρύχους
ανάγλυφα στο μαλαματένιο σκέπασμα της  ύπαρξής μας
ένα σημείο σκοτεινὸ που ταξιδεύει σαν το ψάρι
μέσα στην  αυγινὴ γαλήνη του πελάγου και το βλέπεις:
ένα κενὸ παντού μαζί μας.
Και το πουλὶ που πέταξε τον  άλλο χειμώνα
με σπασμένη φτερούγα
σκήνωμα ζωής,
κι η νέα γυναίκα που έφυγε να παίξει
με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού
κι η ψυχὴ που γύρεψε τσιρίζοντας τον κάτω κόσμο

κι ο τόπος σαν το μεγάλο πλατανόφυλλο που παρασέρνει
   ο χείμαρρος του ήλιου
με τ᾿ αρχαία μνημεία και τη σύγχρονη θλίψη.

Κι ο ποιητὴς αργοπορεί κοιτάζοντας τις πέτρες κι ανα-
   ρωτιέται
υπάρχουν άραγε
ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμὲς τις ακμὲς τις
    αιχμὲς τα κοίλα και τις καμπύλες
υπάρχουν άραγε
εδώ που συναντιέται το πέρασμα της  βροχής του αγέρα
   και της  φθοράς
υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής
εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας
αυτών που απόμειναν σκιὲς κυμάτων και στοχασμοὶ με
   την απεραντοσύνη του πελάγου
ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτε παρὰ μόνο το βάρος
η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής
εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας
σαν τα κλωνάρια της  φριχτής ιτιάς σωριασμένα μέσα στη
   διάρκεια της  απελπισίας
ενώ το ρέμα κίτρινο κατεβάζει αργὰ βούρλα ξεριζωμένα
   μες στο βούρκο
εικόνα μορφής που μαρμάρωσε με την απόφαση μιας πί-
   κρας παντοτινής.
Ο ποιητὴς ένα κενό.

Ασπιδοφόρος ο ήλιος ανέβαινε πολεμώντας
κι απὸ το βάθος της  σπηλιάς μία νυχτερίδα τρομαγμένη
χτύπησε πάνω στο φως σαν τη σαΐτα πάνω στο σκουτάρι:
«Ασίνην τε Ασίνην τε…». Να  ῾ταν αυτὴ ο βασιλιὰς της
    Ασίνης
που τον  γυρεύουμε τόσο προσεχτικὰ σε τούτη την ακρό-
    πολη
αγγίζοντας κάποτε με τα δάχτυλά μας την υφή του πάνω
    στις πέτρες.

THE KING OF ASINI

We looked all around the citadel for the whole morning

starting from the shaded side there where the sea,

green and without reflection, breast of the slaughtered

           peacock,

welcomed us like time without any chasm in it.

The veins of the rock descended from high up

twisted vines, naked, multi-branched turning alive

at the touch of water, as the eye following them

struggled to escape the tedious rocking

of sea growing slowly-slowly weaker.

On the sunny side a long deserted beach

and the light rubbing diamonds on the great walls.

Not any living being, the wild doves gone

and the king of Asini, whom we’ve looked for

            the last two years

unknown, forgotten by all and also by Homer

only one word in Ilia d and even that uncertain

thrown here like a burial golden mask.

You touched it, do you remember its sound? Hollow

in the light like the dry jar in the dug soil;

and the same sound in the sea made by our oars.

The king of Asini emptiness under the mask

everywhere with us, everywhere with us, under one name:

Aσίνην τε…Ασίνην τε

and his children statues

and his desires fluttering of birds and the wind

among interstices of his thoughts and his ships

moored in an invisible port

under the mask a void.

Behind the big eyes, the contoured lips, the curls

glyphs on the gold cover of our existence

a dark point traveling like a fish

in the dawn serenity of pelagos and you see it:

          a void everywhere with us.

And the bird that flew away the last winter

with a broken wing

          relic of life,

and the young woman who left to play

with the dog-teeth of summer

and the soul that reached the underworld shrieking

and the landscape like a large plane tree leaf swept by

           the sun’s torrent

with the ancient temples and contemporary sorrow.

And the lingering poet, looks at the stones and

            wonders

do they really exist

between these erased lines, the edges, the hollows

            the contours

do they really exist

here where the rain’s passing meets with the wind

             and ravage

they do exist, the movement of life, the shape of tenderness

of those who faded out so strangely in our lives

of those who remained as shadows of waves and thoughts

in the endlessness of the sea

or perhaps no, nothing remains but the weight

the nostalgia of the weight of an alive existence

there where we remain unsubstantial bending

like branches of the terrible willow tree piled in

            the continued despair

while the yellow current slowly carries down rushes

uprooted in the mud

image of a form turned into stone by the sentence

of an everlasting bitterness.

            The poet a void.

The sun carrying a shield rose fighting

and from depths of the cave a startled bat

pierced the light like an arrow pierces a shield:

Ασίνην τε Ασίνην τε As though it was him

the king of Asini who we have so carefully searched

           for on this acropolis

sometimes touching with our fingers his touch

on the stones.

MOONLIGHT SONATA// ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ

Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα,
κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας
μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε,
γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη,
ακούω τον θόρυβο του φουστανιού μου
σαν τον θόρυβο δύο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν,
κι όταν κλείνεσαι μέσα σ αυτόν τον ήχο του πετάγματος
νιώθεις κρουστό το λαιμό σου, τα πλευρά σου, τη σάρκα σου,
κι έτσι σφιγμένος μες στους μυώνες του γαλάζιου αγέρα,
μέσα στα ρωμαλέα νεύρα του ύψους,
δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις
κι ούτε έχει σημασία που άσπρισαν τα μαλλιά μου,
(δεν είναι τούτο η λύπη μου η λύπη μου
είναι που δεν ασπρίζει κι η καρδιά μου).
Άφησε με να έρθω μαζί σου

Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα,
μοναχός στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να έρθω μαζί σου….

We shall sit on the ledge of the knoll for a while

and as the spring breeze blows on us

we may imagine we shall fly because

many times even now I hear my dress rustling

like the sound of two powerful wings flapping

and when you enclose yourself in this sound of flying

you feel firmness in your neck your ribs your flesh

and thus firmly put within the muscles of the blue wind

within the vigorous nerves of the height

it doesn’t matter whether you leave or return

and it doesn’t matter that your hair has turned gray

(this is not my sorrow – my sorrow

is that my heart hasn’t turned white)

Let me come with you

I know that everyone marches to love alone

alone to glory and to death

I know it I tried it It’s of no use

Let me come with you

Χείλων

copyright © μετάφραση – επιμέλεια Χείλων

Η μάχη της Μουνυχίας (403 π.Χ) διεξήχθη μεταξύ Αθηναίων που εξορίστηκαν από την ολιγαρχική κυβέρνηση των Τριάκοντα Τυράννων και των κυβερνητικών δυνάμεων, υποστηριζόμενων από Σπαρτιάτικη φρουρά. Η εν λόγω μάχη κατέληξε σε νίκη των Δημοκρατικών κατά του Ολιγαρχικού καθεστώτος και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Αθήνα μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Προοίμιο

Μετά την ταπεινωτική ήττα των Αθηνών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Σπαρτιάτες συναίνεσαν στη συμφωνία ειρήνης με τους Αθηναίους «υπό τον όρο να εφαρμόσουν το πολίτευμα των προγόνων τους». Η πόλη διαιρέθηκε σε Ολιγαρχικούς και Δημοκρατικούς και ο Λύσανδρος ο Λακεδαιμόνιος νικητής του πολέμου, υποστήριξε τους Ολιγαρχικούς, όπως έπραξε σε όλες τις κατακτημένες περιοχές.

Μετά από πρόταση του Δρακοντίδη, από τον δήμο Αφιδνών και υπό την πίεση του Λυσάνδρου, η Εκκλησία του δήμου δημιούργησε ένα σώμα Τριάντα ατόμων (Τριάκοντα) με στόχο τη δημιουργία μιας νέας «πολιτείας», δηλαδή πολιτεύματος, όπως…

View original post 1,195 more words

Daily Dose of Bhagwad Gita

Posted: 29/03/2021 by vequinox in Literature

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 2

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 2 – The Supreme Personality of Godhead said: My dear Arjuna, how have these impurities come upon you? They are not at all befitting a man who knows the value of life. They lead not to higher planets but to infamy.

Purport – Krsna and the Supreme Personality of Godhead…

View original post 839 more words

ΕΛΛΑΣ

Η αντίληψη που επικρατεί στο ευρύ κοινό σχετικά με την υποβρύχια αρχαιολογία είναι σε μεγάλο βαθμό εσφαλμένη, καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στην ανακάλυψη και μελέτη των ναυαγίων και των περιεχομένων τους. Ωστόσο το ενδιαφέρον της εναλίας αρχαιολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα ναυάγια, αλλά επεκτείνεται και στην έρευνα αγνώστων πολλές φορές οικισμών και βυθισμένων λιμανιών.

View original post 1,988 more words