Images of Absence, poetry by Manolis Aligizakis

Posted: 03/03/2021 by vequinox in Literature


Ήξερε είχε ακόμα λίγο χρόνο

προτού τον πάρουν για εκτέλεση.

Γι’ αυτό ξάπλωσε στο τσιμεντένιο πάτωμα

να νιώσει τη δροσιά του κάτω κόσμου

εκεί που οι ψυχές παγώνουν μες στη νύχτα

κι η μαύρη της πλάκας σκληρότητα

πάνω στο κορμί έμοιαζε πόρτα

μπροστά στα μάτια του ολάνοιχτη.

Ξάφνου γύρισε προς τη γωνία

που καθόμουν παρέα να του κάνω

γέλασε ένα βιαστικό γέλιο τραχύ

σαν να ετοιμαζόταν για μια συνομιλία

που θ’ αρχινούσε με το θάνατο

αλλά δίχως να πει λέξη καμμιά

άρπαξε το σακκούλι του και με μια κίνηση

μου το πέταξε σαν να ταχτοποιούσε

τις τελευταίες υποθέσεις του.

Κι αμίλητος τ’ αυτιά με τις παλάμες

έκλεισε σαν μπήκε ο ιερέας

από την πόρτα ψάλλοντας.


He knew there was still time

before they took him for the execution;

for this he lied flat on the concrete floor

to feel the freshness of the underworld

there where the souls freeze at night

the hardness of the black slab

against his flesh resembled a door

before his eyes wide open.

Suddenly he turned towards the corner

where I was pretending

that I was keeping him company

laughed a hasten rough laughter

as if warming up for

his important conversation with death

and without any word

he grabbed his bag and

threw it over to me as if

he was settling his last affairs.

Then he sealed his ears with his palms

when the chanting chaplain

came through the open door.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s