Kariotakis-Polydouri//The Tragic Love Story

Posted: 07/02/2021 by vequinox in Literature

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ

Μάταιη ψυχή, στην ατονία εσπέρας εαρινής,
ενώ θα κλείνεις τα χρυσά φτερά σου πληγωμένη,
την ώρα που σα λύτρωση κάτι θα καρτερείς,
φτωχή καρδιά, θανάσιμα μα αιώνια λυπημένη·

όταν, φτασμένη απάνω στον ορίζοντα, θα ιδείς
μίση να φεύγουν οι έρωτες, χολή τα πάθη σου όλα,
όταν ανέβει από τα εξαίσια τ’ άνθη της ζωής
μύρον η απαγοήτευση, ψυχή μου ονειροπόλα

την ώρα την υπέρτατη που θε να θυμηθείς
μ’ ένα μόνο χαμόγελο τα φίλα και τα ενάντια —
μάταιη ψυχή, στο πέλαγο, στο αγέρι τι θα πεις;
ω, τι θα πεις, στενή καρδιά, στη χλωμή δύση αγνάντια;

AS I DIE

In the relaxed time of the vernal twilight, my wounded soul,

what futile effort as you’ll fold your wings

when redemption you’ll long for something

poor soul, forever sad and desperate

when you reach the end of your line you’ll find

hatred and love, passions and vile always vanish

when the disappointment, like myrrh rises

from the exquisite flowers of life, my dreamy soul

that special moment when with a simple smile

you’ll remember enemies and friends

futile soul what will you say to the sea and to the wind,

my closed heart, when you stand opposite the pale dusk?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s