Archive for 04/02/2021

Manolis

ΒΕΤΑThe Love of Two Trees

Two trees were madly in love
The vindictive woodchopper
Cut their trunks off
He took them home
By chance the two trees met in the fire place
They embraced happily
And burned together.

Hussein Habasch (1970) Afrin, Kurdistan

Translated by Muna Zinati

ΑΓΑΠΗ ΔΥΟ ΔΕΝΤΡΩΝ

Δυο δέντρα αγαπιόντουσαν βαθειά

κι ο άσπλαχνος τα `κοψε ξυλοκόπος

που τα `φερε στο σπίτι του

όπου τυχαία συναντήθηκαν στο τζάκι

κι ευτυχισμένα αγκαλιάστηκαν

μαζί για να καούν

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

Mercy

A bird built his nest
Atop a high tree
The tree called God
I beg you God
Do not send storms in my direction.

Hussein Habasch (1970) Afrin, Kurdistan

ΕΛΕΟΣ

Ένα πουλί φωλειά `χτισε ψηλά

στου δέντρου την κορφή

και το δεντρό κάλεσε το Θεό

Θεέ μου σε παρακαλώ

μη στείλεις καταιγίδες προς τα εδώ

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη/Translated by Manolis Aligizakis

 

View original post

POETRY IN TWO LANGUAGES

Posted: 04/02/2021 by vequinox in Literature

Manolis

PICThe Word Again

Tonight
I don’t know how to write
Is this a new state of mind?

Tonight
The words have a headache
As I am tired of them…

Tonight
Not a single thought comes to my mind
The paper is empty
And I wait, wait
From the skies of thought
Words descend
And they fill in
The cracks of my soul…

Arlind Farizi (Macedonia, 1984)

From: “Poem Between Two Summers
Struga Poetry Evenings

ΛΕΞΕΙΣ ΞΑΝΑ

Απόψε

δεν ξέρω τί να γράψω.

Eίναι κι αυτό κατάσταση μυαλού;

Απόψε

οι λέξεις έχουν πονοκέφαλο

και με κουράζουν.

Απόψε

καμιά σκέψη δεν έρχεται στο νου

άγραφτο το χαρτί

και περιμένω, περιμένω

σαν απ’ τη σκέψη τ’ ουρανού

οι λέξεις κατεβαίνουν

για να καλύψουν

της ψυχής μου τις χαραματιές
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

View original post

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Αργύρης Κουνάδης & Βαγγέλης Γκούφας, Εις μνημόσυνον
(τραγούδι: Ελένη Βιτάλη / δίσκος: Δεν περισσεύει υπομονή (1973))

Σε πρώτο πλάνο

Ένας άντρας είναι μια ξερολιθιά

Περνά ο αγέρας τον χτυπά το σύννεφο τον πιάνει

Ένας άντρας έχει προνόμια μόνο στη βροχή

Γυμνός αστραποδέρνεται γυμνός σπαθοκοπιέται
Και πάει στα σκοτεινά νερά ν’ αφήσει την ψυχή του

Ένας άντρας στο παράθυρο είναι μια ουτοπία

Μια φαντασία γυναικός θανατερή λαχτάρα
Για ταίριασμα για ηδονή για χωρισμό κι οδύνη

Ένας άντρας είναι μια αρχαία λύπη

Πάει στα φαράγγια να κρυφτεί στ’ αλώνια να παλέψει
Πάει στο βυζί της μάνας του να πιει γάλα και αίμα

Ένας άντρας είναι ένας σκοτωμένος κέρβερος
Μπροστά στις πύλες του Άδη

Από τη συλλογή Σαλκίμ (2001) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

View original post

ΕΛΛΑΣ

gytheioΟι χρονοπύλες είναι όπως φανερώνει και η ονομασία τους, πύλες οι οποίες ενώνουνε τις τρεις ροές του χρόνου: το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον.

View original post 445 more words

A R T L▼R K

9780061129773On the 18th of May 1852, leading American pictorialist photographer Gertrude Käsebier was born in Des Moines, Iowa. Artistically trained at the Pratt Institute, then in France and Germany, she started off as a magazine photo-illustrator, opening her own portrait studio on Fifth Avenue in New York at the end of the 19th century. Her work ‘Blessed art thou among women’ was among the photographs featured in the first issue of Alfred StieglitzCamera Work in 1903. A divorced woman with children, she started her career late and against all odds attained great success and fame for a woman of her position and era, becoming a role-model for others to follow, such as Imogen Cunningham. She is known for being one of the first female artists to advise women to train professionally in the “unworked field of modern photography” to earn an independent living.

In 1898, Käsebier…

View original post 1,038 more words