The Second Advent of Zeus

Posted: 17/01/2021 by vequinox in Literature


Κι ορκίστηκα μπροστά στα θαμπωμένα  

μάτια της συγγένειάς μου τους ρύπους

να καθαρίσω με τον πόνο της καρδιάς  

που κληρονόμησα και στα κόπρανά τους

την αθανασία μου ν’ αναζητήσω

τους βολβούς της γης βάφοντας μαύρους

και ξανά να τους φυτεύω σ’ αχαμνό χώμα

για να φυτρώσουν νέοι φαλλοί

σε πεινασμένα αιδοία να εισχωρήσουν

νιώθοντας μαζί την έκσταση της ευφροσύνης

και της αλγηδόνας, ανάμιξη ναρκωτικών

που το συνειδητό σε ύπνο έρριχναν

σ’ αυτά ορκίστηκα ολόρθος ατενίζοντας

της γενιάς μου την κρύφια μεγαλωσύνη

όταν με παρακάλεσαν γι’ άλλα πολλά

τέτοια ελαφριά η αυτοπεποίθησή τους

και γνώριζα μέσα στον εξευτελισμό τους

μια φευγαλέα αχτίνα αισιοδοξίας θα γεννιόταν

που θα τους οδηγούσε στην αυτοκαταστροφή


And I swore before the blurry eyes

of my kin to cleanse their lot with  

the pain in my heart I’ve inherited and  

in their dirt for my immortality to search

painting the bulbs of the earth black

and again I inserted them in the soil

to sprout up new penises

to enter hungry mounds

and to feel the ecstatic mixture of pain

and joy cocktail of drugs

that put their conscious to rest

to these I swore standing opposite

my kin’s secret grandeur

when they begged for more

flimsy that was their self esteem

and in their ridicule I came to know

in their viscera the lone glimpse of optimism

leading them to their self destruction

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s