Archive for 03/01/2021

ΤΑ ΔΩΡΑ (By Miltos Sachtouris)

Σήμερα φόρεσα ένα
ζεστὸ κόκκινο αίμα
σήμερα οι άνθρωποι μ᾿ αγαπούν
μια γυναίκα μου χαμογέλασε
ένα κορίτσι μου χάρισε ένα κοχύλι
ένα παιδὶ μου χάρισε ένα σφυρί

Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο
καρφώνω πάνω στις πλάκες
τα γυμνὰ ποδάρια των περαστικών
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κανεὶς δεν τρομάζει
όλοι μείναν στις θέσεις που πρόφτασα
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες
και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια
στον ουρανό

Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν
τί κάνει την καρδιά μας καρφώνει;
ναι την καρδιά μας καρφώνει
ώστε λοιπὸν είναι ποιητής

PRESENTS

Today I put on

the red warm blood

people love me today

a woman smiled at me

a girl gave me a conch

a boy gave me a hammer

today I kneel down onto the sidewalk

I nail the naked legs

of the passersby on the slabs

they’re all teary eyed

yet no one of them is scared

they’ve all stayed in places which I reached

they’re all teary eyed

yet they gaze at the neon signs up high

and the female beggar who sells Easter Bread

on the sky

two men whisper

what’s he doing? Is he nailing our hearts?

Yes, he’s nailing our hearts

for he’s the poet

Neo-Hellene Poets an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018, Ekstasis Editions, Victoria BC, 2018

ΕΛΛΑΣ

Είναι εμπνευσμένη από τις πηγές, τους ιστορικούς συγγραφείς που έζησαν τα ίδια τα γεγονότα

Η εντυπωσιακή έκθεση που «διηγείται« τα γεγονότα της Μάχης των Θερμοπυπλών και της Ναυμαχία της Σαλαμίνας, η «ἱστορίης ἀπόδεξις» που διοργανώθηκε Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τα 2500 χρόνια από την επέτειο δύο ιστορικών μαχών του 480 π.Χ., είναι πλέον διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Πρόκειται για μία αρθρωτή έκθεση εμπνευσμένη από τις πηγές, τους ιστορικούς συγγραφείς, που έζησαν τα ίδια τα γεγονότα ή έζησαν τον απόηχο τους, ενώ η επίδρασή τους καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας ακόμη και σήμερα.

View original post 403 more words

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

Τζοὺντ Χίγ­κινς (Jude Higgins)

Φτε­ρω­τὴ ζω­ή

(Bird life)

ΕΡΕΙΣ πῶς εἶ­ναι ὅ­ταν ἕ­να που­λὶ κου­του­λᾶ στὸ τζά­μι τοῦ πα­ρα­θύ­ρου καὶ πέ­φτει στὸ ἔ­δα­φος κι ἐ­σὺ τὸ ἀ­φή­νεις ἐ­κεῖ, ἐλ­πί­ζον­τας ὅ­τι ἁ­πλῶς ζα­λί­στη­κε· ἀλ­λὰ ὄ­χι, ἡ πρό­σκρου­ση τὸ ἄ­φη­σε νε­κρό – καὶ ἰ­δού: τὴν ἡ­μέ­ρα ἀ­κρι­βῶς τῶν γε­νε­θλί­ων σου μιὰ ὄ­μορ­φη μι­κρὴ τσί­χλα, μὲ λαμ­πρὸ φτέ­ρω­μα, κεί­τε­ται μπρο­στὰ στὴν ἐ­ξώ­πορ­τα πά­νω στὸ χα­λά­κι μὲ τὴν ἐ­πι­γρα­φὴ Κα­λω­σο­ρί­σα­τε. Ἀ­να­λο­γί­ζε­σαι τὴν εἰ­ρω­νεί­α τοῦ πράγ­μα­τος –πῶς γί­νε­ται κά­τι τό­σο νέ­ο νὰ μὴ γι­ορ­τά­σει πο­τὲ γε­νέ­θλια κι ἔ­πει­τα σκέ­φτε­σαι ὅ­τι εἶ­ναι πο­λὺ αἰ­σθη­μα­το­λο­γι­κὸ νὰ φαν­τά­ζε­σαι τὰ γε­νέ­θλια ἑ­νὸς που­λιοῦ. Προ­σπα­θεῖς ν’ ἀ­πο­φύ­γεις τὴν αἰ­σθη­μα­το­λο­γί­α.

        Εἶ­ναι ἐ­λα­φριά, τό­σο ἐ­λα­φριά, μιὰ τό­ση δὰ ἐν­τύ­πω­ση στὸ φτυ­α­ρά­κι μὲ τὸ ὁ­ποῖ­ο τὴν μα­ζεύ­εις κι ἐν τῷ με­τα­ξὺ ὁ ἄν­τρας σου τὴν βγά­ζει φω­το­γρα­φί­α μο­λο­νό­τι δὲν πρό­κει­ται γιὰ κά­τι ποὺ θὲς ν’ ἀ­πο­τυ­πώ­σεις στὴ μνή­μη σου, εἰ­δι­κὰ μιὰ τέ­τοι­α μέ­ρα. Ἀλ­λά σοῦ εἶ­πε ὅ­τι τοῦ θύ­μι­σε…

View original post 229 more words