Archive for 22/12/2020

ΑΡΗΣ

Ο Άρης γύρισε τα μάτια του στο πλάι

όταν σήκωσα το χέρι μου να σταματήσω

σαν νανούρισμα ρυακιού

          του κυμάτου τον αφρό

          στη απαλή άμμο

          και τ’ ατέλειωτο θρόισμα των φύλλων

στη μνήμη μου εύηχη μελωδία

μέσα απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο

                                ένα κόκκινο σταμνί

                                ένα ξύλινο σκαμνί

                                αστέρια και ύμνοι

                                που άφησαν σκέψεις

ανεξήγητα μελαγχολικές

όταν ο βοριάς

κάλπασε κάτω την βουνοπλαγιά

         να καταπατήσει

         την ειρηνική ζωή μου

σ’ ένα σπίτι από λάσπη και πέτρα

με οροφή από καλάμια και χώμα

μ’ ένα παράθυρο πάντα ανοιχτό

και μια πόρτα καταφαγωμένη

                                διάτρητα συναισθήματα

                                σ’ αυτό το παλάτι

                                που μου σέρβιραν 

το βασιλικό μου φαγητό    

κι αυτό ήταν το πρώτο μου κλάμα

στην ερημιά του δίκαιου τούτου κόσμου

ARIS

Aris turned His eyes to the side when

I raised my arm to stop

the lullaby of a creek

         wave froth on smooth

         sand and the endless

         rustle of tree leaves in my memory

melodies recanted

through the open window shutter

a red water pitcher

                              one wooden stool

                              stars and chants

                              that left thoughts

inexplicably saddening

when the harsh north wind

galloped down

the mountainside

         to claim its right

         on my peaceful existence

in one dwelling made of clay

with a roof made of cane and soil

with a window always open

with a door ravaged and cracked

                              perforated emotions and

                              this was the palace

                              where I was served

my palatial dinner and

this was my first cry

in the wilderness of the just world

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Η εργασία αυτή αφορά στη Φιλοσοφία της Φύσης στην Αρχαία Ελλάδα, ξεκινώντας από τη μυθολογία των Αρχαίων Ελλήνων και συνεχίζοντας στους Προσωκρατικούς και στους Στωικούς Φιλοσόφους. Διερευνήσαμε τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, και ευρύτερα τον τρόπο σκέψης και ζωής των Αρχαίων Ελλήνων και αναδείξαμε στοιχεία και αξίες των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων σε σχέση με τη φύση.

View original post 2,753 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Τα δώρα

Σήμερα φόρεσα ένα
ζεστό κόκκινο αίμα
σήμερα οι άνθρωποι μ’ αγαπούν
μια γυναίκα μου χαμογέλασε
ένα κορίτσι μου χάρισε ένα κοχύλι
ένα παιδί μου χάρισε ένα σφυρί

Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο
καρφώνω πάνω στις πλάκες
τα γυμνά άσπρα ποδάρια των περαστικών
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κανείς δεν τρομάζει
όλοι μείναν στις θέσεις που πρόφτασα
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες
και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια
στον ουρανό

Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν
τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει;
ναι την καρδιά μας καρφώνει
ώστε λοιπόν είναι ποιητής

Από τη συλλογή Παραλογαίς (1948) του Μίλτου Σαχτούρη

View original post

To Koskino

Φωτογραφία: Édouard Boubat, A Gentle Eye, 1970

Κανείς δεν ξέρει πια τι είναι η αγάπη.

Κάνεις δεν ξερει στο θεό τι συνέβη.

Μετά τα μεσάνυχτα, οι αδελφές και οι λεσβίες

Ξεχύνονται στους δρόμους των παλιών μπορδέλων,

Σαν σπειροχαίτες σε ένα ηλίθιο μυαλό.

Οι απατεώνες ολοι χάθηκαν από την πόλη.

Θυμάμαι τις ώρες που πέρασαν

Μιλώντας μαζι σου για τις ανοησίες

Του κόσμου που καταρρέει και τις κτηνωδίες

Της ράτσας μου και της δικής σου,

Ενώ οι άρρωστοι, οι ανώμαλοι, οι κακομούτσουνοι,

Ήρθαν κι έφυγαν, κι εσύ τους τακτοποίησες

Και τους εδωσες να καταλάβουν,

Και τους ξαποστειλες με λίγη αίσθηση

Ηλεκτρικής ζωής από τα ακροδάχτυλά σου.

Ποιος θα μπορούσε να ξεχάσει το γλυκό σου κορμί

Η τα γαλήνια ευγενικά σου αισθήματα,

Ή τον χαμογελαστό σου έρωτα

Υποθέτω πως το άγγιγμά σου κράτησε πολλούς άντρες

Όσο ήταν δυνατό στα συγκαλά τους.

Κάθε ώρα όλο και λιγοστεύει τούτο το άγγιγμα στον κόσμο.

*Μετάφραση:…

View original post 2 more words

Παιδείας Εγκώμιον

Εικόνες για επτά διηγήματα του Παπαδιαμάντη | clickatlife

Του Νίκου Τσούλια

     Ισχυρίζομαι ότι τρία είναι τα βασικά πεδία αναφοράς για το όλο στερέωμα των Χριστουγέννων, για να γευθούμε τη μοναδική ομορφιά αυτής της Γιορτής, της Γιορτής που ενώνει το σύνολο του χριστιανικού κόσμου χωρίς διαφοροποιήσεις στο χρόνο τέλεσης και στις παραδόσεις.

View original post 611 more words