Archive for 24/11/2020




I expand and experience
on plains existing
that the others don’t accept

there I stop and present
my persecuted world
there I recreate it
with small insubordinate tools
there I devote it
to a sun
shapeless, lightless
my personal sun

there I occur

however at sometime
this ends and
I contract and
I violently return
(to calm down)
to the known and acceptable
plain of
the earthly bitterness and

I’m proved to be wrong

~ Kiki Dimoula, from the book “By Default”, Ikaros, Athens, Greece, 1958
~ Poem translated by Manolis Aligizakis



Επεκτείνομαι και βιώνω
σε περιοχές που σαν υπαρκτές
δεν παραδέχονται οι άλλοι.
Εκεί σταματώ και εκθέτω
τον καταδιωγμένο κόσμο μου,
εκεί τον αναπαράγω
με πικρά κι απειθάρχητα μέσα,
εκεί τον αναθέτω
σ’ έναν ήλιο
χωρίς σχήμα, χωρίς φως,
προσωπικό μου.
Εκεί συμβαίνω.
Κάποτε, όμως,
παύει αυτό.
Και συστέλλομαι,
κι επανέρχομαι βίαια

View original post 218 more words

Posted: 24/11/2020 by vequinox in Literature


Love and deαth Ή Σημειώσεις μετά τη συσκότιση by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ Πεθαίνουμε πρόωρα τη στιγμή που χάνουμε την ερωτική μας όραση. Τη στιγμή που η ερωτική μας όραση αποκτά μια προβληματική σχέση με τη ζωή και τη στιγμή που το ανθάκι με την ομορφιά και τις μυρουδιές του πνίγεται άταφο μπροστά στο οπτικό μας πεδίο. Πριν φτάσουμε […]

via Love and deαth Ή Σημειώσεις μετά τη συσκότιση — Ώρα Κοινής Ανησυχίας

View original post


Posted: 24/11/2020 by vequinox in Literature


vernal equinoxfrontcover07-08

That he didn’t come
though expected
leaves you with
his image lingering
in the room on the lamp
the side table
your notebook filled
with poems
about him entering
like a band of light on the wall
and illuminating
your morning making
love to you
most tenderly

suddenly his absence
intrudes more sharply


Δεν ήρθε κι η αναμονή
που τόσο τον περίμενες
σ’ αφήνει με την εικόνα του
να φτερουγίζει στο δωμάτιο
απ’ τη λάμπα στο τραπεζάκι,
στο σημειωματάριό σου το γιομάτο
ποιήματα για κείνον,
να έρθει και να μπει
λωρίδα φως πάνω στον τοίχο
ν’ αντανακλά
τον πρωϊνό ήλιο
και να σου κάνει
έρωτα τρυφερό.

Ξάφνου η απουσία του
γίνεται τρομερά βασανιστική

~Εαρινή Ισημερία, Ενεκεν, 2011
~Vernal Equinox, Ekstasis Editions, 2011

View original post