Titos Patrtikios-Selected Poems/translated by Manolis Aligizakis

Posted: 02/07/2020 by vequinox in Literature




Στον Γιάννη Ρίτσο




Ά, ουρανέ, μήπως νομίζεις πως μας αρκεί να σε κοιτάμε;

Σα να μου φαίνεται πως δεν μας ξέρεις.

Όσο κι αν επαναλαμβάνεις τις πιο καλόπιστες ρομάντσες σου

όσο κι αν παρεμβάλλεις τις λασπωμένες κοιλιές των σύννεφων

όσο κι αν εξωθείς καμια φορά ως ένα αλεύρι

απογυμνωμένο κι απ’ το τελευταίο μέλλον,

εμείς το `χουμε ανάγκη να σε βρίσκουμε, αυθεντικό,

μέσα απ’ τις ερειπωμένες φυσιογνωμίες σου,

εμείς μπορούμε να σε βρούμε μπορούμε να σου μάθουμε

αυτό που είσαι και δεν το ξέρεις

ή το ξεχνάς.

Μη σφίγγεις τα σαγόνια σου ουρανέ

μη θυμώνεις κι ούτε να μας φοβάσαι

δε θα σου κάνουμε περισσότερο κακό απ’ ό,τι χρειάζεσαι.

Μπορούμε να σε σώσουμε.


Τα βήματα των άστρων που πάτησαν τόσα γερά κορμιά

και τόσα πτώματα

καλοδεχούμενα είναι στην καρδιά μας.

Οι ακτίνες τους που πριονίζουν το φλοιό της γης

καλοδεχούμενες κι αυτές.

Μα να το ξέρουν.

Εμείς προχωρούμε

ανατινάζουμε τις γωνίες κάθε ήλιου που μας φράζει το


πατάμε στο λαρύγγι τον κάθε αστερισμό που μας μποδάει.

Κι αυτά τα σαπισμένα αστέρια

με τ’ άδεια και παγωμένα τους κουφάρια

αυτά τα προσωπεία που υποκρίνονται το φως

χρειάζονται ένα γερό καθάρισμα.






forYannis Ritsos






Oh, sky, you think is enough that we stare at you?

It seems you don’t know us.

Although you repeat to show us your best images

although you insert the muddy bellies of the clouds

although sometimes you look like flour

undressed of its last future

we still need to find you, authentic, amid

your deserted countenances,

we can still find you and teach you what you are

which you don’t know

or have forgotten.

Don’t clench your jaws, oh sky,

don’t get angry, don’t be afraid of us

we won’t harm you more than what you need.

We can even save you.


Stars that stepped over so many strong bodies

and so many corpses

are all welcomed in our hearts.

Their rays, which saw the crust of earth,

are also welcomed.

They had to know this.

We proceed; we shake off all the corners

of the sun that obstruct our path

we step on the neck of each constellation

that tries to stop us;

and these rotten stars

with their empty and frozen shells of bodies

there masks that simulate the light

need a thorough clean up.




~Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis








Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s