Archive for 10/05/2020

Yannis Ritsos_cover4

PHILOCTETES III POSTING

 

Ήταν ένας μακρύς, λευκός διάδρομος (κι απόμεινε έτσι)
ντυμένος όλος μ’ επιτύμβιες στήλες. Κι ούτε επιτρεπόταν
ν’ αργοπορήσουμε για λίγο το βλέμμα στα εύγραμμα μέλη τους
ή στους μαρμάρινους βοστρύχους που έπεφταν κάποτε στο μέτωπό τους
σαν φυσημένοι απ’ τα χείλη ενός αιφνίδιου, μυροφόρου ανέμου
σ’ ένα πάγχρυσο, θερινό μεσημέρι, — θαρρώ, ναι, πως ευώδιαζε
λεμονανθούς και ζεσταμένη απ’ τον ήλιο λυγαριά. Μεγάλα πρότυπα
μας κληροδότησαν· —ποιός τους τα ζήτησε;— ας μας άφηναν
μέσα στο ελάχιστο, στο δικό μας ελάχιστο· δε θέλουμε
να μετρηθούμε μ’ αυτά· — τί κερδίσατε άλλωστε; τί κερδίσαμε;

Καταλαβαίνω τη δική σου ευγενική αποχώρηση, σεβάσμιε φίλε,
μ’ ένα πρόσχημα κοινά παραδεκτό — πόνος του σώματος,
όχι του πνεύματος ή της ψυχής· — καλό πρόσχημα
το δάγκωμα εκείνο του φιδιού (μήπως το φίδι της σοφίας;)
να μείνεις μόνος και να υπάρξεις, —εσύ, κι όχι ένας άλλος—
να μην υπάρξεις έστω, κουλουριασμένος σ’ έναν κύκλο,
καθώς το φίδι δαγκώνοντας την ουρά του. (Συχνά κι εγώ το επιθύμησα.)

It was a long white hallway (and so it has remained)

lined by tombstones in both sides. It was forbidden to rest

our glances on their marvellous shapes or upon

the marble ringlets sometimes falling across their brow

as if blown by the lips of sudden myrrh bearing gusts

in the golden summer noon — I believe, yes indeed,

the place was fragrant of lemon blossoms and osier

warmed up by the sun.

They left great models to us; did we ever ask for them?

Only if we were left to our littleness; we don’t want

to compete with these. What have you gained after all?

What have we gained?

 

I understand your kind withdrawal, my venerable friend,

your excuse is acceptable to all; pain of the body

not spiritual or mental pain, a fine excuse,

that snakebite (or was it perhaps the wisdom’s bite?)

that you stayed behind and survived — you, none other —

that you wouldn’t exist in the form of a circle,

like the snake biting its tail (I have often desired that too).

 

‘YANNIS RITSOS: POEMS’ Selected Books Vol II – Translated by Manolis Aligizakis

 

4416107

ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ

 

Σαν τον ποιητή που σκίζει τα χειρόγραφά του και φεύγει για τον

Ωκεανό

σαν τη γυναίκα που αφήνει την κουρτίνα να πέσει κι ενδίδει

σαν ένα προάστιο πολύ μεγάλο για ένα ραχητικό παιδί

σαν το θολό γέλιο του παρείσαχτου σ’ ένα σπίτι που εορτάζει

σαν τους αλήτες που πετάνε μια πέτρα στον ουρανό

σαν αυτό που λέγαμε κάποτε “μια μεγάλη εποχή”

σαν τα μικρά ραφτάδικα στις συνοικίες, όπου ντύνεται κανείς

για να πεθάνει.

 

SIMILARITIES

 

Like the poet who rips his writings and goes away to

the Ocean

like the woman who lets the curtain fall and gives in

like a big suburb for the rachitic child

like the spiteful laughter of the intruder in a celebratory house

like the street kids who throw a stone toward the sky

like what we once called “a great era!”

like the tailors’ workshops in the suburbs where one dresses

in order to die.

 

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

 

 

 

You, Too, Can Be a Badass!

Posted: 10/05/2020 by vequinox in Literature

SENTENTIAE ANTIQUAE

Bartolomeo Scala, Praefatio in Collectiones Cosmianas, (8)

But how much more humanely and intelligently act those who, having from their earliest youth embraced the brevity of human life in mind and thought, do not, in an effort to excuse their own idleness and lack of care, ‘accuse nature because life is short and age is weak’, as Sallust says. Rather, they think about how they can best compensate for the disadvantages of that brevity with zeal, care, and diligence.

Both antiquity and our own age have seen such people, who became famous in various pursuits. For, as far as this goes, there is not only one way in which the mind can overcome the brevity of life and commend itself to immortality. Philosophers are praised, orators are praised, generals are praised – even the administrators and helmsmen of republics and the moderators of the public have stood forth in…

View original post 315 more words