Archive for 02/05/2020




Έζησα αιχμάλωτος ενός μυστικού που ήθελα αλλά φοβόμουν να το


ερωτευμένος με τα μακρινά φώτα και τους γέρους που αποκοιμηθή-

καν στις καρέκλες

και συχνά κατέβηκα στο υπόγειο κι αγκάλιασα το χαλασμένο εκ-

κρεμές που `χε σημάνει τόσα γενέθλια

ή στεκόμουν μπροστά στον καθρέφτη “ποιος είσαι; δε σε γνωρίζω”,

ψιθύριζα (άχ, και ποιος μας γνώρισε;)

η ερημιά τριγύριζε σα φάντασμα τις άδειες κάμαρες — και να που

ήρθε και το φθινόπωρο, καιρός για εξομολογήσεις, λέγαμε


Κλείσε την πόρτα και ξεφύλλισε αυτά τα κιτρινισμένα χειρόγραφα

εκεί μέσα είναι όλος ο πόνος μας

που τελικά κανείς δεν τον κατάλαβε — σχεδόν ούτε εμείς. ΄Ω, νεανι-

κά βράδια

όταν ο θεός τίναζε όλα του τ’ άστρα πάνω απ’ την αγρύπνια μας

κι εσύ, αρχαία λυπημένη σελήνη, καμμιά φορά θαρρούμε πως ακούμε

τη φωνή σου

σαν τη φωνή εκείνων που δε θα ξανακούσουμε ποτέ.





I was captive of a secret that I long for yet I was afraid to


in love with the far away lights and the old people who fell

asleep on their chairs

and often I went down to the basement and hugged the out of

order clock that had rung so many birthdays

or I stood before a mirror “who are you? I don’t recognize

       you” I whispered (ah and who would recognize us?)

loneliness roamed around the rooms and here the autumn

arrived: time for revelations we once said.

Close the door and go through these yellow hand-written papers;

all our pain lies in there

which after all no one ever understood, not even us, almost.

Oh, evenings of my youth

when God threw all his stars over our vigil

and you, ancient sorrowful moon, we sometimes think we

hear your voice

like the voice of those who we’ll never hear again.



Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Vancouver, Canada, 2012


Ένα υπέροχο τοπίο σε απόσταση μόλις δυο ωρών από την Αθήνα, στη Βόρεια Εύβοια. Στο Μαντούδι. Μαγευτικές λίμνες μέσα στα βουνά! Εκεί που εδώ και δεκαετίες η περιοχή θύμιζε σεληνιακό τοπίο με τους γιγαντιαίους «κρατήρες» από την εξόρυξη λευκόλιθου από το συγκρότημα Σκαλιστήρη, σήμερα η φύση μεγαλουργεί. Όχι μόνο έχει επουλώσει τις πληγές της, αλλά έχει δημιουργήσει μια πραγματική «ζωγραφιά» από 12 λίμνες.

View original post 356 more words

Hektor’s Bastards and His “Good” Wife

Posted: 02/05/2020 by vequinox in Literature


Listen, I know Hektor gets a lot of love in the world and he is often seen as the one good man in a rather bad world. So, I hate to share this with you, but he’s not perfect either…

Euripides Andromache, 222-227

“Dearest Hektor, I tried for your sake
With your love affairs if Kupris made you stumble,
And often then I offered my breast to your bastards
So that I might demonstrate no bitterness for you.
And by doing these things I attracted my husband
To my virtue…”

ὦ φίλταθ᾿ Ἕκτορ, ἀλλ᾿ ἐγὼ τὴν σὴν χάριν
σοὶ καὶ ξυνήρων, εἴ τί σε σφάλλοι Κύπρις,
καὶ μαστὸν ἤδη πολλάκις νόθοισι σοῖς
ἐπέσχον, ἵνα σοι μηδὲν ἐνδοίην πικρόν.
καὶ ταῦτα δρῶσα τῇ ἀρετῇ προσηγόμην

Scholia in Eur. Andromache 224 [=BNJ 307 F1]

“For they claim that this is against the history—for there is no history of sons born…

View original post 980 more words