Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Posted: 21/04/2020 by vequinox in Literature

Yannis Ritsos_cover4


Μπορεί και να μην ενοχλούνται οι άντρες απ’ αυτά
τα εξευτελιστικά ρυάκια του ιδρώτα
που σε χρησιμοποιούν αυθαίρετα για κοίτη τους
σα να ’σουν πέτρα ή χώμα ή καμένο χορτάρι. Δεν ξέρω.
Αυτοί, τα μεσημέρια, κατέφευγαν στα δημόσια λουτρά
παίζοντας ίσως και γελώντας γυμνοί, κυνηγώντας
ο ένας τον άλλον, καταβρέχοντας
ο ένας τον άλλον, με μεγάλα λαγήνια, — πώς μπορεί
να τρέχει ή να γελάει κανένας
όταν είναι γυμνός; — ποτέ δεν το κατάλαβα. Όταν έβγαιναν
απ’ τα λουτρά (τους συνάντησα κάποτε) ήταν πιο όμορφοι,
πιο ευγενικοί, σαν αόριστα ένοχοι· — τα πρόσωπά τους,
δροσερά τότε και ρόδινα, υπογράμμιζαν
μια παράξενη, παρθενική συστολή, και τότε μόνο αισθάνθηκα
πως και οι άντρες μπορεί να ’ναι μονάχοι και μπορεί να πεθάνουν.

Εκείνοι, βέβαια, το ξεχνούσαν ή ποτέ δεν το σκέφτονταν. Τ’ απογεύματα
ακούγονταν απ’ το στίβο οι ιαχές των θεατών. Τότε οργιζόμουν·
σκέφτηκα μάλιστα κάποτε να δωροδοκήσω
το γερο-φύλακα των αποδυτηρίων για να τους θυμίσει,
την ώρα ακριβώς που θα ’ταν μεθυσμένοι απ’ τη νίκη τους,
την ώρα ακριβώς που θα ’ταν αφημένοι στην εξαίσια κούρασή τους,
την ώρα ακριβώς που θα ’ταν υπερήφανα γυμνοί κι απροστάτευτοι,
να τους θυμίσει πως κι αυτοί θα γεράσουν,
να τους θυμίσει προπάντων πως κι αυτοί θα πεθάνουν. Ποτέ δεν το τόλμησα.



Men perhaps aren’t concerned with these

humiliating creeks of sweat that

use you as their shore, as if you were soil

or trimmed grass. I don’t know. Men go to

the public baths during the noon hours to play

and laugh and chase each other naked and

sprinkle each other using big jugs — who can

run and laugh when naked? — I never

understood it. When they would get out from

the baths (I met them once) they looked more

handsome than before, more polite, as if vaguely

guilty; their faces, fresh and rosy, underscored

a strange, virginal coyness, and only then I felt

that men can be alone and can also die.


They forgot or never thought of it, of course. The

shouts of the spectators were heard from the stadium

during the afternoons and then, I got very angry. I even

thought of bribing the old keeper of the washrooms

just to remind them, at the exact time when they would be

exuberant for their victory, absentminded in their superb

tiredness, in their proud nakedness and invincibility

to remind them, that they surely will die too. I never

dared do this.


Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis





Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s