Archive for 07/12/2019

ΤΙΤΟΥ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ, από συλλογή εκλεγμένων ποιημάτων του που μεταφράζω για έκδοση εδώ στη Β. Αμερική καλοκαίρι του 2020//Poem by TITOS PATRIKIOS from a collection I currently translate for publication in N. America summer 2020.






Ένα απλωμένο χαρτί για ομπρέλλα μέσα στη βροχή

ένα τσαλακωμένο χαρτί για καρδιά μες στους ανθρώπους.

Ό,τι κι αν κάνω με τρομάζει

μα ό,τι δεν κάνω πιο πολύ με βασανίζει .

Μοιραζόμαστε τον πόνο με τα πράγματα

όπως τα στραγάλια στο πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας.

Ένα χαρτί που πέταξα στο βρόχινο ρείθρο

και τώρα πάνω στο γόνατο το ισιώνω

να στρώσει σαν πουκάμισο σιδερωμένο

όσο κι αν έσβησε για πάντα

εκείνη η τυχαία λέξη

που είχες γράψει με μελανί μολύβι.





A piece of paper unfolded in the rain like an umbrella;

a squeezed piece of paper like a human heart.

What I do frightens me

but what I don’t do tyrannizes me.

We share pain along with things

like the garbanzo beans during the Saint Marina’s celebration.

A piece of paper I placed in the wet ditch

and I stretch now on my knee

to become like an ironed shirt

that even if the vague word

you once wrote with a black pencil

was erased forever.