Χλόη Κουτσουμπέλη, Διαφορά χρωμάτων

Posted: 30/03/2019 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Διαφορά χρωμάτων

Το μοβ μου
σαν ανάσαινε
άφηνε μικρές κραυγές βελούδου,
μα ήταν το κίτρινό σου
κοφτερό και κρύο
δεν έκλαιγε, διαπερνούσε
και όταν πονούσε
άστραφτε με το σκληρό του φως,
κάθε που η νύχτα
χαϊδευότανε στα πόδια μου,
βύθιζα τα δάχτυλά μου
στη μαλακή μαύρη της σάρκα
και τα έγλειφα,
μα εσύ δεν καταλάβαινες,
την αλυσόδενες, την κατακτούσες
κι ύστερα της κρεμούσες
μια ταμπέλα στο λαιμό
και την αρχειοθετούσες.
Σαν άρχιζε το μοβ μου σιγά-σιγά να χάνεται
το πρόσωπό μου να στραγγίζει
και τα δάχτυλά μου αργά-αργά να κιτρινίζουν,
χαιρόσουνα,
κι όταν το κίτρινό μου
έγινε λείο σαν ατσάλι
και ο χορός της φωτοσύνθεσης
έκανε επιτέλους έναν κύκλο,
τότε μου κρέμασες μια ταμπέλα στο λαιμό
κι έτσι με αρχειοθέτησες
σ’ ένα δωμάτιο, σε μια νύχτα της ζωής σου.

Από τη συλλογή Η νύχτα είναι μια φάλαινα (1990) της Χλόης Κουτσουμπέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως…

View original post 5 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s