Archive for 23/03/2019

cover

ΧΟΙΡΟΣΤΑΣΙΟ

 

Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ’ έδειχναν μόνο

με το δάχτυλο, κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που

όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμω-

χνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια

τρύπα να χωθείς.

Κι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στή θέση του στεκόταν ένας άλλος,

καθ’ όλα αξιαγάπητος κύριος.

 

 

PIGSTY

 

Things have changed; these days they don’t kill, they only

point at you with the finger it’s enough. Then, they make

a circle that always becomes smaller, they slowly get closer

you retreat back against the wall, until in desperation you, alone,

open a hole to hide into it.

When the circle is cleared, in its place stands another, in every

respect lovable man.

 

~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

 

www.libroslibertad.com

Advertisements

To Koskino

Μετάφραση στα ελληνικά πέντε ποιημάτων της Voltairine de Cleyre

Δημήτρης Καφετζής*

H VOLTAIRINE DE CLEYRE υπήρξε ποιήτρια και συγγραφέας, πάνω απ’ όλα αναρχική χωρίς ταμπέλες και επίθετα, μείζων πρώιμη φεμινίστρια και αγωνίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1866 στην πόλη Leslie του Michigan. H de Cleyre μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια. Για τέσσερα χρόνια μέσα στην εφηβεία της βρέθηκε εσώκλειστη στο Καθολικό γυναικείο μοναστήρι στο Sarnia του Ontario μετά από πρωτοβουλία του πατέρα της, που πίστευε πως εκεί η Voltairine θα λάβει καλύτερη παιδεία. Τα ψυχικά τραύματα που απέκτησε αυτά τα τέσσερα χρόνια θα καθορίσουν την μετέπειτα πορεία της ζωής της. Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η προσπάθειά της να δραπετεύσει κολυμπώντας μέσω του ποταμού St Clair και μετά από πεζοπορία 27 χιλιομέτρων την εντόπισαν φίλοι των γονιών της και την επέστρεψαν πίσω. Καθοριστικής επίσης σημασίας για τη διαμόρφωση των ιδεών της και της μετέπειτα δράσης της ήταν…

View original post 1,940 more words

Interesting Literature

The poet A. E. Housman is best-known for A Shropshire Lad (1896), which became a bestselling volume of poetry at the turn of the century and would later be popular among soldiers during the First World War. ‘The Lent Lily’ is not one of the best-known of Housman’s poems, but it contains the signature twist we find in much of his poetry, as melancholy breaks in on hope.

The Lent Lily

’Tis spring; come out to ramble
The hilly brakes around,
For under thorn and bramble
About the hollow ground
The primroses are found.

And there’s the windflower chilly
With all the winds at play,
And there’s the Lenten lily
That has not long to stay
And dies on Easter day.

And since till girls go maying
You find the primrose still,
And find the windflower playing

View original post 320 more words