Posted: 30/11/2018 by vequinox in Literature

Ο Πόνος της Εξορίας


Μακριά, πέρα μακριά

καλεί η ελευθερία

κι εδώ η εξορία αλλοιώνει

εγκλωβίζει, διαπερνά

μας φοβερίζει και μας καρφώνει

με μαχαίρι κοφτερό


Η εξορία βυθίζεται

στην ψυχή μας

και τόσο πονεί

σαν να `χεις μπροστά σου

τη γυναίκα π’ αγαπάς

και δεν μπορείς να τη φιλήσεις


Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis


Exile Hurts

 Far away, freedom calls
and here exile corrodes,
threatens us, envelops us,
penetrates us, and stabs
as if it were a dagger.

The exile enters the depth of the soul
and hurts,
so much, as if one has before him
the woman he loves,
but is not allowed to kiss.


© Julio Pavanetti, Uruguay, 1954

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

From the book “Tiempo de cristales rotos”

El exilio duele // lejos, la libertad reclama/y aquí el exilio es el que muerde;/nos amenaza, nos envuelve,/nos atraviesa, y se nos clava/igual que si fuese una daga.// En lo más profundo del alma/se introduce el exilio y duele,/tanto, como tener enfrente/a la mujer a quién se ama,/sin permiso para besarla.




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s