Posted: 03/11/2018 by vequinox in Literature

765 Nopos Avgoustos - cover


Στεκόμουν στη βεράντα

τον απέραντο ορίζοντα

και το γαλάζιο τ’ ουρανού κοιτούσα


κι έπαιρνα μέσα μου

την ευωδία του γιασεμιού


παρατηρούσα το χορό

του σύνεφου στ’ αγέρα το τραγούδι


κι αφού η αιωνειότη δεν φαινόταν

ήρθες εσύ

και το φως γίνηκε πιο λαμπρό

κι ο ήλιος φάνηκε

πίσω απ’ του σύνεφου το κάλος


κι ήσουν εσύ η αιωνειότη

που εμφανίστηκε

κι έσεσες στην παλάμη μου

κρυστάλινο εκμαγείο



I stood on the terrace

gazing the immense horizon


and the light-blue of the sky

I took inside


the jasmine’s fragrance

noticing the dance

of the cloud in the wind


and when eternity couldn’t be

you came

and the light got brighter

the sun appeared

among the cloud dance


and you were my eternity

that presented itself

falling in my palm

a newly cut diamond


NOTES OF A WET AUGUST, Libros Libertad, winter, 2018




  1. vequinox says:

    Reblogged this on Manolis.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s