Archive for 10/08/2018

Moon, poem by GÜNTER KUNERT

Posted: 10/08/2018 by vequinox in Literature

Picture by Germain Droogenbroodt, Ithaca 27.7.2018

                                               Picture by Germain Droogenbroodt, Ithaca 27.7.2018

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

 

Σαν το πρόσωπο σου σε σκοτεινό δωμάτιο

εξαντλημένο και παράξενο

κρέμεται το φεγγάρι στο μαύρο ουρανό.

 

Tο είδα λαμπερό κι ολόασπρο

γυαλιστερό, μεταλλικό

νωρίς στο γαλανό απόγευμα

μερικές φορές χλωμό κι αδύναμο

σαν να το ζωγράφισε παιδί

μ’ απαλά χρώματα

μα με τόση τρυφερότητα

 

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

 

POEM OF THE MOON
Like your face in a dark room
So exhausted and strange
Hangs the Moon in the black sky.

I saw her bright and white
And polished hard, like a piece of metal.

In the early blue afternoon,
Sometimes also pale and weak,
As if painted by a child
With poor colors,
Yet full of tenderness.

                               Günter Kunert, Germany, 1933