Archive for January, 2018

Έρωτας εστί

Posted: 28/01/2018 by vequinox in Literature

Face Reality

Έρωτας εστί να ξυπνάς και να κοιμάσαι με ένα όνομα, ένα βλέμμα, ένα χαδί, έναν βραχνά, έναν πόνο.

Έρωτας εστί βόλτες από το ροζ στο γκρίζο συννεφάκι Μία να γίνεσαι μούσκεμα από σταγόνες ηδονής και την άλλη από σταγόνες “λείπεις”.

Στον έρωτα δεν υπάρχουν ονόματα, δεν είναι η Μαρία, ο Γιάννης… Στον έρωτα βαφτιζόμαστε με κάθε τι ζουζουνιάρικο, χαζό, αφελές, διαφορετικό.

Ο έρωτας εκδηλώνεται και εξελίσσεται μέσα από δύο. Η έντασή του δε σταματά, ούτε στην απόσταση, ούτε στο μαζί. Δεν κορυφώνεται με το σεξ, δε χαλαρώνει στο τελείωμα της ερωτικής πράξης. Είναι σε κορύφωση σε κάθε άγγιγμα, σε κάθε αισθάνομαι, σε κάθε βλέμμα. Διαφορετικές κορυφώσεις κάθε φορά, όμως ίδια δυνατές και έντονες.

Θέλω να σε χαϊδέψω παντού και ταυτόχρονα μόνο στα μαλλιά.

Θέλω να σε φιλήσω παντού και ταυτόχρονα μόνο τρυφερά στο μέτωπο.

Θέλω να σου κάνω τόσα πολλά και ταυτόχρονα μόνο να σε πάρω αγκαλιά και να κοιμηθούμε.

View original post 232 more words

Κόκκινο ανάμεσα

Posted: 28/01/2018 by vequinox in Literature

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

podia

Τόσες ορφανές ηρωίδες της ηδονής γύρω, ξέρουν καλά, πως, αν υπάρχει ένα θαύμα αυτό το γνωρίζουν μόνο οι λουώμενες καλλονές. Αυτές που άνθισαν δίπλα στα τριαντάφυλλα και τους σκώρους.

Κατσίκες στο Άγιον Όρος που θα τις αρμέξουν οι καλόγεροι με τα αποτρόπαια δάχτυλα, τα σμιλεμένα από προσευχές και κρυφή μαλακία.

Κατορθώματα της ονείρωξης κυκλωμένα με κιμωλία, ροή της παιδικής αφέλειας, ρεύσις χαράς πάνω στην επιδερμίδα-την απροσδιόριστα μοχθηρή με τη χρυσόσκονη του ηδονοβλεψία τριμμένη πάνω στα κόκκαλα-.

Ερπετική. Σχεδόν γαλάζια.

Φλέβες του λαιμού φουσκωμένες γύρω απ’ το μήλο του Αδάμ και το μουνί της Εύας θυμωμένο, πρησμένο απ’ την αφθονία και τη στέρηση.

Αυτό το κόκκινο που σφηνώνεται και σκοτεινιάζει μες στη σφαγή κι αυτό το ρόδινο που γελάει σαρδόνια μέσα σ’ αυτές τις σκοτεινές τρίχες και το κυανό που μπαλώνει πάνω στις εξεγερμένες καρδιές τον αντικατοπτρισμό των παραδείσων.

View original post

Ritsos_front large

ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΙΠΩΤΟΥ

 

Εικόνες, λόγια, τζάμια, σκιές—προφάσεις, προφάσεις,

ίσως για να ειπωθεί κάποια στιγμή το ανείπωτο, με τρόπο

που να μη φαίνεται ειπωμένο. Γι’ αυτό, του Τέλη του αρέσει

να κάθεται στο καφενείο το απόγευμα παρατηρώντας

τις πλάτες αυτών που παίζουν τάβλι. Πίσω απ’ τη τζαμαρία

περνάνε τα ωραία γειτονόπουλα που ξαφνικά πετάξαν μπόι,

περνάνε οι ποδοσφαιριστές κι εκείνα τα πανέξυπνα αγόρια

οι μικροπωλητές με τα πανέρια τους ολόγιομα τσατσάρες, βώλους,

πλαστικά αεροπλανάκια κι αραπάδες. Συχνά, κατά το βράδυ,

τους κλείνουν οι αστυφύλακες στα κρατητήρια. Την άλλη μέρα,

ο χάλκινος δισκοβόλος της πλατείας ήταν βρεγμένος μ’ όλο που

δεν είχε βρέξει.

 

 

 

PART OF THE UNSAID

 

Images, words, windowpanes, shadows – pretences, pretences,

perhaps that the unsaid will be said at some moment in such a way

that it doesn’t seem said. For this, Telis likes

to sit at the cafe in the afternoon and observes

the backs of the backgammon players. Behind the glass partition

the beautiful neighborhood girls who have suddenly grown up go by

the football players and those very smart young boys

the small vendors with their baskets full of combs, marbles,

plastic airplanes and statuettes of black men. Often, close to the evening

policemen throw them in holding cells. The next day

the copper disc thrower of the plaza is wet although it hadn’t

rained.

 

 

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη, Libros Libertad, 2011

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2011

 

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

 

2017 Books by Manolis Aligizakis

Posted: 13/01/2018 by vequinox in Literature

Couv_Manolis_front

Feuilles d’ Automne, poetry, translated and Introduced by Karoly Sandor Pallai, CYGNE publishers, Paris, France, 2017  www.editionsducygne.com

 

2nd zeus greek

SECOND ADVENT OF ZEUS, poetry, (Greek), Eneken Publications, Salonica, Greece, 2017 www.eneken.gr

 

 

 

 

The Medusa Glance cover

 

THE MEDUSA GLANCE, poetry, Ekstasis Editions, spring 2017, www.ekstasiseditions.com

fogoly

 

THE PRISONER (A FOGOLY-Hungarian), a novel by Manolis Aligizakis, translated into Hungarian by Karoly Csiby, Parnasszus Editions, Budapest, Hungary, 2017

LIGHT and PINE NEEDLES_cover_Apr25.indd

 

 

LIGHT IN THE PINENEEDLES, (Greek) poetry by Karoly Fellinger, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2017

www.libroslibertad.com

 

ΕΞΩΦΥΛΛΟ_Αλυγιζάκης_ΓΑΛΑΖΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ_ΟΨΗ

BLUE in the WINDOW (Greek), poetry by Manolis Aligizakis, OSTRIA Publishers, Athens, 2017 www.ostrianvivlio.com

 

ΕΞΩΦΥΛΛΟ_Αλυγιζάκης_ΠΕΥΚΟΒΕΛΟΝΕΣ_ΟΨΗ

LIGHT IN THE PINENEEDLES, (Greek) poetry by Karoly Fellinger, translated by Manolis Aligizakis, OSTRIA publishers, Athens, 2017 www.ostriavivlio.com

 

ΕΞΩΦΥΛΛΟ_Αλυγιζάκης_Κρατούμενος_ΟΨΗ3

THE PRISONER, (Greek) novel, OSTRIA publishers, Athens, Greece, 2017 www.ostriavivlio.com

 

21150144_10203858422656972_3436530152681568336_n

 

THE THORNS OF THE ROSE , (Romanian), poetry by Manolis Aligizakis, translated by Tatjana Betoska, Editura Europa, Craiova, Romania, 2017 www.edituraeuropa.com

 

Shades and Colors_cover_Nov15.indd

 

SHADES AND COLORS, poetry, by Ion Deaconescu, translated by Oliver Friggieri and Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2017 www.libroslibertad.com

 

 

 

Erinnernd/Reminiscent/Ανάμνηση

Posted: 11/01/2018 by vequinox in Literature

Manolis

Manolis-Übermensch-web

Erinnernd

Richtig, wir lebten einmal in den kleinen weißen
Häusern mit den weißen Zäunen. Der Schatten der Weinrebe
in der Nähe des Seegesangs, als wir von draußen
zurückkehrten fanden wir im Inneren des Hauses nichts,
außer die Unschuld unserer Kindheit und in der Diele den
Spiegel mit unbehaglichen Gesichtern, die herausspringen
und wie wilde Tiere auf die Straße laufen wollten.
Wir kannten keines dieser Gesichter, doch dann hinter
dieser Tür, wurde uns das Geheimnis, dass wir teilten
diskret signalisiert, als wären sie Zeugen all unserer
verborgen Botschaften. Unsere dunkelsten Gedanken,
Unsicherheit und Schüchternheit der Jugend. Zwecklos,
würde ich sagen, und dennoch, wussten wir seither, dass
der Weg, dem wir später folgten, uns hierher zurückführen
würde, voran unser mächtiger Engel.

~Ich mag die, die Geist der Tugend geworden sind,
denn nur so werden sie in der Lage sein, so leicht wie
eine Feder über die Brücke zu gehen.

ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Ναι, ζήσαμε…

View original post 298 more words