Archive for 10/10/2017

Anthology of Neo-Hellene Poets

Posted: 10/10/2017 by vequinox in Literature

ΙΟΥΛΙΤΑ

Συνεχίζω την παρουσίαση ποιητών και ποιητριών των οποίων η δουλειά έχει μεταφραστεί και θα εκδοθεί αρχές του 2018 στην ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ. Σήμερα σας παρουσιάζω ποίημα της Ιουλίτας Ηλιοπούλου.

I continue to present poets and poetesses whose works I have translated and they will be part of the NEO — HELLENE POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2017, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2018, scheduled for release early next year. Today I present a poem by Ioulita Iliopoulos.

 

 

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Μικρά, πολύχρωμα της μουσικής τετραγωνάκια

πλακόστρωτα, που όταν πατάς καινούργιοι σπάζουν

στον αέρα ήχοι.

 

Μια νύχτα με συρμάτινο φουρό

με τρούλο πράσινο επάνω στα μαλλιά της

μια νύχτα που `γινε πρωί, ένα λαγούμι φως να μου περάσεις

και κλείνοντας τα μάτια σα φτερά

μια νύχτα κίτρινη, που όλο αρμυρίζει στάλα-στάλα

το ποτάμι…

 

Επίμονα, επίμονα φωσάκια σα φιλιά

στα δυο μικρά της μαριονέττας χέρια

μια κρύπτη, μια βεντάλια, μια φωνή

ανηφορίζοντας αργά μες στον αέρα

και κάτω μακρυσμλένες χλόες

χάδια σαν σιωπές, σ’ ένα τεράστιο που όλο και στριφογυρνά

τους βόμβους καφενείο…

 

Δίσκοι με ποτηράκια και γλυκά, χρυσές επιγραφές

-κρυφά μετρούν ρολόγια ποιαν αλήθεια;-

λες μουσική

μια ορτανσία ροζ κι απ’ το παράθυρο μισανοιχτή

μεγάλη σόμπα ποσρελάνη με γράμματα τόσο λεπτά

Σ α λ ζ μ π ο υ ρ γ κ του χίλια εννιακόσια πάντα!

 

 

CITY OF MUSIC

 

Small, multicolored musical squares

cobblestoned, where you step and

new sounds break up in the air

 

one night wearing a petticoat

and with a green dome on its hair

the night that turned into dawn

a band of light you passed over me

and closing my eyes as if feathers

a yellow night that turns into salinity

drop by drop the river

 

persistently persistent little lights like kisses

in her tiny hands as if of a marionette

a crypt, a fan, a voice

climbing slowly up in the air

and the elongated verdure on the ground

caresses as if silence, in a huge café where

the sounds go around in circles.

Trays with small glasses and sweets, gold signs

—which truth do the clocks count? —

music, you say.

A pink hydrangea and through the open window

a big heater made of porcelain and in very small letters

S a l z b u r g of the nineteen hundred forever

 

 

~Ιουλίτας Ηλιοπούλου, μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη, NEO — HELLENE POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2017, translated by Manolis Aligizakis

 

 

 

Advertisements

Ritsos_front large

ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΦΑΣΗ

 

Πώς μπλέχτηκαν τα πάντα, αυτόχειρες, ήρωες, μετανάστες, λεωφορεία,

καράβια απ’ την ανατολή, τραίνα απ’ τη δύση, λαχειοπώλες, σημαίες,

φοιτητικές εξεγέρσεις, αγάλματα, τεράστιες αφίσες,

πρατήρια βενζίνας, φιλοτελιστές, το ποδόσφαιρο, μπουκωμένοι σωλήνες,

διαρρήξεις Τραπεζών, κοσμηματοπωλείων, παιδεραστές, χαφιέδες—

θήραμα ο άνθρωπος του ανθρώπου, παιδί μου,—έτσι έλεγε—και πού

να κρύψεις

σε μια ρωγμή του θανάτου ένα ποίημα;—γιατί κι ο θάνατος, βλέπεις,

έχει κι αυτός τις ρωγμές του και τις παραλείψεις του, την ώρα

που μια γυναίκα βγαίνει απ’ το λουτρό δροσερή κι αναμμένη

και βάφει με βαθιά προσοχή τα παπούτσια του αντρός της στο μπαλκόνι

έχοντας λησμονήσει στην τσατσάρα της μια τούφα απ’ τα βρεγμένα

μαλλιά της.

 

 

 

FINAL AFFIRMATION

 

How everything got tangled up, suicidal men, heroes, émigrés, buses,

ships from the orient, trains from the west, lottery vendors, flags,

university upheavals, statues, huge billboards

gas stations, stamp collectors, football, the plugged pipes,

burglaries of Banks, of jewelry stores, pedophiles, informers –

man is the prey of another man, my child –this he said – and how

can you hide

the poem in a crack of death? – because, you see, even death

has its cracks and its omissions, at the time

when the woman comes out of the bath fresh and fired up

and with utmost attention she polishes her husband’s shoes

on the balcony, having forgotten her comb with a piece of

her damp hair.

 

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

www.ekstasiseditions.com

 

Ο άγγελος της ιστορίας

Posted: 10/10/2017 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1132
Dj
 της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς

Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ είναι ζωντανοί και χαίρουν άκρας υγείας. Μένουν στο Βερολίνο. Εκείνη είναι σερβιτόρα· εκείνος έπαιξε σε μια ταινία του Φασμπίντερ. Η Γκρέτελ ρωτάει τον Χάνσελ: «Τι είναι ιστορία;» Εκείνος της απαντά: «Ιστορία είναι ένας άγγελος που ο άνεμος τον σπρώχνει με την πλάτη προς το μέλλον». Αυτά συμβαίνουν όταν η Λόρι Άντερσον συναντά τον Βάλτερ Μπένγιαμιν.

Hansel and Gretel are alive and well 
And they’re living in Berlin 
She is a cocktail waitress 
He had a part in a Fassbinder film 
And they sit around at night now drinking schnapps and gin 
And she says: Hansel, you’re really bringing me down 
And he says: Gretel, you can really be a bitch 
He says: I’ve wated my life on our stupid legend
When my one and only love was the wicked witch.
She said:…

View original post 435 more words

ΕΛΛΑΣ

oxi-10-spoudaioteroi-arxaioi-naoi_2w_lΟ ναός στην ελληνική αρχαιότητα ήταν η κατοικία του θεού, το κτήριο που στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα μιας ή περισσότερων θεοτήτων, και όχι ο χώρος συνάθροισης των πιστών, όπως στο χριστιανικό κόσμο.

View original post 1,492 more words