Γιώργος Καββαδίας, Δύο ποιήματα

Posted: 05/09/2017 by vequinox in Literature

To Koskino

bg1

ΣΤΗΝ ΚΥΤΗ

Μερικές μνήμες είναι χειρότερες κι από τις πιο κακές σμέρνες…
Και σαν μικρός τιτανικός στην κύτη του μυαλού,
σαν πρόβατα κοιμούνται…
Μέχρι που η μέρα τις ξυπνά…
Μια νύχτα σαν ετούτη,
σαν κουμπουριά να έπεφταν τα άστρα κι ο ουρανός να έσβηνε…
Κι εσύ στο πάτωμα ριγμένος απ’ το χτύπημα,
τη μελωδία ψάχνεις…
Αυτή που σε μεγάλωσε…
Αυτή που στο σώμα σου να κολυμπάει έμαθε…
Με ραντάρ θα εντοπίσουν τις σκέψεις σου ξανά
και απ’ το κοσμοδρόμιο θα τις στείλουν στο φεγγάρι,
το μόνο που σαν κουμπουριά δεν ήρθε στο κεφάλι,
και να φωτίζει έμεινε την άδεια σου αγκάλη…
Σ’ ένα πλoίο άνοιξες και μπήκες…
Ήξερες που πήγαινε μα δε σ’ ένοιαζε…
Γνώριζες καλά τι ήθελες πια,
ήξερες πολλά εφήμερα κλουβιά,
μα ελεύθερος έμεινες στην κύτη…
(3/5/2008, 0:03, για την Ντίνα)

***

ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΓΕΝΕΙΣ

Τέλεια, όλα ακούγονται σαν να ‘ταν χθες…
Και σήμερα απλά ησυχία, κανείς δε μιλάει,

View original post 257 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s