Archive for 01/09/2017

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Βαθύ τραγούδι

[Ενότητα Υδρία]

Χλώμιανε χλώμιανε η γαρδένια
Και τα χαμόγελα μαρμάρωσαν στους δρόμους
Όπως μέσα στην απουσία μαρμαρώνει
Το πρόσωπό σου αγαπημένη
Για να υπάρχεις και να μην υπάρχεις
Για να πεθαίνεις και να μην πεθαίνεις
Πώς όμως να πεθάνεις μπορείς
Πώς μίλησέ μου
Αφού υπάρχει ένας ουρανός που σε κοίταξε
Ένα πέτρινο σκαλοπάτι που πάτησες
Αφού υπάρχω ακόμα κι εγώ
Σακάτης και οδοιπόρος μες στη νύχτα
Για να σε ζω να σε προσέχω
Την πάχνη να μαζεύω από τα μάτια σου
Και να την κάνω τραγούδι

Από τη συλλογή Μικρές μέρες (1973) του Αλέξη Τραϊανού

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλέξης Τραϊανός

View original post

Πότε-πότε την Κυριακή

Τσβάιχ

Οι αναγνώστες έχουμε μία μανία να επιζητούμε βιβλία που μιλούν για τα βιβλία ή τους βιβλιόφιλους. Μάλλον ψάχνουμε τον αντικατοπτρισμό μας σαν νάρκισσοι που είμαστε ή μας είναι απλά ευκολότερο να ταυτιστούμε μέσα από τέτοιες ιστορίες. Κάποιο από αυτά τα κίνητρα ή και όλα μαζί με παρακίνησαν να αγοράσω «Τον παλαιοβιβλιοπώλη Μέντελ και την Αόρατη Συλλογή». Πρόκειται για δύο νουβέλες του Τσβάιχ που δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουν κανέναν άνθρωπο ασυγκίνητο.

Κεντρικός ήρωας της πρώτης νουβέλας είναι ο Μέντελ, ένας πλανόδιος παλαιοβιβλιοπώλης ο οποίος είναι απόλυτα αφοσιωμένος στα βιβλία σε επίπεδο εμμονής. Η προσήλωσή του δεν εστιάζει στην ανάγνωση, αλλά στην απομνημόνευση τίτλων, ημερομηνιών, εκδόσεων και τιμών αμέτρητων βιβλίων. Αν ψάχνεις ένα βιβλίο, όσο σπάνιο κι αν είναι, ο Μέντελ είναι ο άνθρωπός σου.

«Κατόπιν άρχιζε να ξεφυλλίζει τρυφερά, προσεκτικά το σπάνιο κομμάτι, με απέραντο σεβασμό, σελίδα τη σελίδα. Σε μια τέτοια στιγμή δεν μπορούσε να τον ενοχλήσει κανείς…

View original post 383 more words