Archive for 13/08/2017

Interesting Literature

An overview of Eliot’s classic poem

Four Quartets was T. S. Eliot’s last great achievement as a poet. After its publication in the early 1940s, Eliot would write occasional minor verses, but much of his creative energy was directed into the theatre, where he wrote a series of attempts to bring about a renaissance in English verse drama (with mixed results). But Four Quartets was his swansong as a poet, and helped to ‘set a crown upon a lifetime’s effort’, as he puts it in ‘Little Gidding’. The present post is the first in a short series of posts that seek to analyse Four Quartets – this post provides a brief overview to the poem, and four subsequent posts will analyse the four individual poems that make up Four Quartets.

In an early draft of his essay ‘The Three Voices of Poetry’, T. S. Eliot wrote that the last…

View original post 1,704 more words

Advertisements

Διαβάζει ο Γ. Κοροπούλης από το τρίτο πρόγραμμα του ραδιοφώνου αποσπάσματα του Καρλ Μαρξ για την κριτική της θρησκείας. Βρείτε και άλλα αφιερώματα της εκπομπής στο Shades εδώ

View original post

Χλόη Κουτσουμπέλη, Ελένη

Posted: 13/08/2017 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ελένη

Ψάχνεις αδιάκοπα για την ωραία Ελένη,
χαμένη στην ομίχλη του παλιού,
χλωμή και όμορφη,
με ξέπλεκα μαλλιά,
δάχτυλα κρίνα,
και ψηλή κορμοστασιά,
γεμάτη πάθος να κλέβεται με τον ωραίο Πάρη,
να δίνεται, να χαίρεται,
κάθε φορά η Ελένη σου
άλλο πρόσωπο αποκτά, άλλο κορμί, άλλη χάρη,
μα εσύ ζεις μοναχά γι’ αυτήν
ερωτευμένος για πάντα, με το ποτέ του χρόνου,
και όμως πίσω, αιώνες μακρινούς,
πίσω από τον ίδιο τον καιρό
και πέρα από τους ανθρώπους,
σε μια Τροία μακρινή
με τείχη γκρεμισμένα
και αιμόφυρτα κορμιά παλικαριών,
μια κοπέλα κλαίει σε μια μοναχική αμμουδιά,
δεν είναι ωραία, δεν είναι άσχημη,
είναι μόνο η Ελένη,
που κλαίει μόνη
για τους άντρες που αγάπησε και έχασε.

Από τη συλλογή Η νύχτα είναι μια φάλαινα (1990) της Χλόης Κουτσουμπέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Χλόη Κουτσουμπέλη

View original post

A Long Forgotten Fairy Tale

Posted: 13/08/2017 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Γενετήσια πράξη

Απομονωμένοι στο πιο ανελέητο βάθος
απ’ όπου η απελπισία τους ποτέ
δε θα ’φτανε στον κόσμο
πάνω σ’ ένα κοινό, κοινότατο κρεβάτι
που η ύπαρξή του έχει ξεχαστεί
μαζί με όλα τ’ άλλα, όλα
στην αμνησία την πιο αδιαπέραστη
των αφημένων τους κορμιών
στον πιο απαίσια ηδονικό πνιγμό
ως την τρέλα
βοήθεια… βοήθεια
μάταια οι κρουνοί του αίματός τους
τ’ απροσπέλαστο φράγμα να διαρρήξουν
απεγνωσμέν’ αγωνιούν.

(Μην τους χτυπήσετε την πόρτα
είναι υπεύθυνοι, αδίστακτοι
ασύλληπτα ωραίοι).

Από τη συλλογή Καθημαγμένοι (1960) του Γιάννη Νεγρεπόντη

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

View original post