Archive for 04/06/2017

THE MEDUSA GLANCE

Posted: 04/06/2017 by vequinox in Literature

The Medusa Glance cover

 

Η τελευταία μου ποιητική συλλογή THE MEDUSA GLANCE μόλις κυκλοφόρησε. Ευχαριστώ πολύ τον εκδότη Richard Olafson για το υπέροχο εξώφυλλο

My poetry book THE MEDUSA GLANCE, was just released by Ekstasis Editions. Thank you so much, Richard Olafson for the most beautiful cover.

http://www.ekstasiseditions.com/recenthtml/medusa.htm

 

 

The Medusa Glance is a present-day triptych, a rich and profoundly nuanced contemporary narrative, sensitive to all the immanent and minute shades of reality, aspiring to embrace and incorporate the whole spectrum of lived experience. This lively, alert, highly critical, cynical, daring and often intrepid portrait of our age, this unyielding reckoning, offers us a large-scale panorama filtered through the subjectivity of the poet which is the strategy of Manolis to embrace, appropriate and refigure reality. The vividness of his imagery and the richness of the moments of lived experience and enacted narratives make our journey into the inextricable intertwining of his inner world not only memorable but pleasurable as well. The poetry of Manolis confirms the postulation not only of the primacy of being, but of being as action and involvement. His poetic world is continually in the process of taking shape and being formed. This ceaseless becoming is the very essence of his intellectual and artistic universe. When it comes to these texts, to engage in hermeneutics is to engage in a reflection of openness and dialogue. The fragmented narrative serves the enlargement of the horizon of our experiences by an immersion in the inexhaustibly divergent possibilities of alternative subjectivity. The poetry of Manolis is a valid, cogent and timely exhortation, a perennial admonition endeavoring to disclose the hidden and mysterious dynamics of consciousness and the underlying metaphorical architecture of our lives in a new hermeneutical framework of poetic truth.
~ Károly Sándor Pallai, PhD, researcher, translator, poet

Advertisements

style rive gauche

Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι αναγνώστες έχουν συνδέσει το μεγάλο όγκο των βιβλίων με την καλή λογοτεχνία. Σίγουρα ένα βιβλίο με πολλές σελίδες είναι πιο χορταστικό και σου κρατάει περισσότερο καιρό συντροφιά, αλλά εξίσου δυνατά συναισθήματα μπορεί να σου προκαλέσει και ένα μικρότερο έργο. Ας μην ξεχνάμε τις περιπτώσεις του Ξένου του Camus και της Μεταμόρφωσης του Kafka. Δύο ολιγοσέλιδα αριστουργήματα του περασμένου αιώνα που συνεχίζουν να μαγεύουν και να επηρεάζουν τους αναγνώστες μέχρι και σήμερα.

Το προτεινόμενο βιβλίο αυτής της ανάρτησης δεν έχει σίγουρα ούτε το βάθος ούτε την αίγλη των δύο προηγούμενων παραδειγμάτων, αλλά αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή ανάμεσα στους εκδοτικούς καταλόγους αυτής της χρονιάς. Η νουβέλα του Alejandro Zambra με τίτλο Η ιδιωτική ζωή των δέντρων αριθμεί μόλις 94 σελίδες και διαβάζεται σε μία μέρα, αλλά υπόσχεται να συντροφεύσει τον αναγνώστη της για πολύ καιρό αργότερα.

O Alejandro…

View original post 445 more words

Σύμπτωσις (Κική Δημουλά)

Posted: 04/06/2017 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Georges Moustaki & Δημήτρης Χριστοδούλου, Μοναξιά
(τραγούδι: Αντώνης Καλογιάννης / δίσκος: Ο Αντώνης Καλογιάννης τραγουδά Moustaki (1979))

[Ενότητα Α’]

Σύμπτωσις

Πολύ μου μοιάζει.
Τον συνάντησα στημένον
κάτω από ένα υπόστεγο μελαγχολίας.
Στο βλέμμα του αγωνιούσε
του κενού η αντανάκλασις.
Οι κινήσεις του
πληγωμένη απαγγελία νερού.
Η υποθετική με τράβηξεν ευρυχωρία.
Πλησίασα,
και με λόγια πολλά κι ασύνδετα
τη μοναξιά μου του εξιστόρησα.

Από τη συλλογή Έρεβος (1956) της Κικής Δημουλά

Πηγή: Κική Δημουλά, Ποιήματα (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1998)

View original post

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Στοιχεία για μια ταυτότητα

Δεν εγεννήθηκα σε πέτρινο κρεβάτι
γι’ αυτό κι από παιδί ήμουν εχθρός των όπλων
και συμμαχίες σύναψα με ωδικά πουλιά.
Πόσο ήμουν ευαίσθητη
το γνώρισαν οι συριανοί ψαράδες
σαν έριχνα στα δίχτυα τους
από αβάσταγη λαχτάρα
το ασημένιο ψάρι της καρδιάς μου.
Δεν πρόδωσα το πελαγίσιο αίμα μου
μ’ έναν αγρό
την πρώτη μου τη δίψα
με μια τυχαία κρήνη,
μελέτησα τη θάλασσα που δεν μιλά
μα σκέπτεται κι οργίζεται καθώς εμένα
δανείστηκα στον κίνδυνο τη δύναμή της.
Αν κρύφτηκα νωρίς μες στα φυλλώματα των στίχων
τόκανα για να κλαίω αθέατη
για τη δυσαρμονία της εγκόσμιας τάξης
τη δυστυχία των καλών και των αθώων.
Εσπούδασα κοιτάζοντας με προσοχή τις εποχές
τις λεωφόρους τ’ ουρανού τη νύχτα
υπολογίζοντας τις αποστάσεις με κοινά μέτρα∙
ας έλεγε η μητέρα μου ότι
του Ιακώβ η σκάλα δεν στήνεται με λογαρίθμους.
Ερμήνευσα τον ψίθυρο του δάσους
στην ενδοχώρα του εισχωρώντας
λεπτές…

View original post 150 more words

σιγαστήρας

Posted: 04/06/2017 by vequinox in Literature

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

childrens-surreal-nightmare-photos-dream-collector-arthur-tress-13Ας παρελαύνουν οι λέξεις α-νόητες,
σε τούτη τη ζωή,
που δολώνει τους πάντες
στο μεροκάματο/
κίνδυνος να χαθεί το νόημα δεν υφίσταται:
και το σεντόνι του χρόνου
θα σιδερώνεται,
κι οι άνθρωποι θα βασανίζουν όσο περισσότερους μπορούν
ως να πεθάνουν/
και για όσα αγαπήσαμε
ας μη μιλήσουμε ποτέ/

Και κάθε νύχτα, που με τα μάτια των γαλάζιων σκύλων*
θα διαρρηγνύονται τ’ άραχνα σκότη,
κι από το δέρμα σου
σαν ξύνεις με το νύχι,
θα κυλάει ασπρόφτερο,
ένα βαλσαμωμένο περιστέρι/
κάνε πως δεν είδες.

Έφτασε η στιγμή να γίνει και η ποίηση,
ένας αήθης σιγαστήρας/

*Μάτια γαλάζιου σκύλου: τίτλος διηγήματος του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες/

photo: Arthur Tress – Children’s Surreal Nightmare – Dream Collector 13

View original post