Η κάθε λέξη είναι ένα θαύμα — είπε ο Αλέξανδρος. Σηκώνω

μια μικρή πέτρα, βρίσκω δυο μερμήγκια — το `να κουτσαίνει,

στέκομαι στο παράθυρο, ρίχνω τα μύγδαλα στο δρόμο, βλέπω

τον όμορφο δρομέα να χάνεται κάτω απ’ τα δέντρα. Ακούγεται

το κουδούνι της πόρτας. Πριν ανοίξω, μπαίνει η Ουρανία

κρατώντας ένα δίσκο σκεπασμένο με τα χαμένα κλειδιά μου.






Every word is a miracle – Alexander said. I lift

a small stone, I find two ants – one of them limps;

I stand by the window, I throw the almonds down the street; I see

the handsome runner vanishing under the trees. The doorbell

is heard. Before I open, Urania enters

holding a covered platter with my lost keys.







  1. vequinox says:

    Reblogged this on Manolis.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s