Παραλλαγή στο Θ’ από το Θερινό Ηλιοστάσι του Γιώργου Σεφέρη

Posted: April 23, 2017 by vequinox in Literature

Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros

Θ´
Μιλοῦσες γιὰ πράγματα ποὺ δὲν τά ῾βλεπαν
κι αὐτοὶ γελοῦσαν,
με της αστoχασιάς τον τρόπο αντιμιλούσαν

Ὅμως νὰ λάμνεις στὸ σκοτεινὸ ποταμὸ
πάνω στα μαύρα νερά, με το φόβο οδηγό·
νὰ πηγαίνεις στὸν ἀγνοημένο δρόμο
στὰ τυφλά, πεισματάρης σε καιρό ζαρωμένο

καὶ νὰ γυρεύεις λόγια τo δάκρυ να σβήσουν το ριζωμένο
σὰν τὸ πολύροζο λιόδεντρο -τ΄ αδικημένο
στ’ αγιάζι στο λάβρο λιοπύρι και στο χαλάζι
ἄφησε κι ἂς γελοῦν, αλλάζει η μοίρα, κι αν δεν αλλάζει

Καὶ νὰ ποθεῖς νὰ κατοικήσει κι ὁ ἄλλος κόσμος μαζί
στὴ σημερινὴ πνιγερὴ μοναξιὰ τη φρεναπάτη αυτή τη θολή
στ᾿ ἀφανισμένο τοῦτο παρὸν – στο σημείο που την ελπίδα χαλά
ἄφησέ τους, σ’ ανταριασμένο καιρό το σκαρί να γυρνάς δε φελά

Ὁ θαλασσινὸς ἄνεμος κι ἡ δροσιὰ τῆς αὐγῆς
ὑπάρχουν και χωρὶς νὰ τὸ ζητήσει κανείς.

Και πάλι τι, θα ψιθύριζε ο άνεμος και η δροσιά της αυγής,
ποιά ιδέα θα φύλαγε στην…

View original post 112 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s