Archive for 26/03/2017

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Συναστρίες

στην λογοτεχνική συντροφιά
εκείνων των ημερών

Θα τους λέγατε χαρούμενη συντροφιά
ίσως και να τους λέγατε λιγάκι βαρεμένους
(απ’ τον αέρα του βουνού;)
Σίγουρα μοιάζανε τύποι ιδιόρρυθμοι
Αντί για βότσαλα
λέξεις κλωθογυρνούν στο στόμα τους
να καθαρίσει ο ήχος
κι ατόφιο να προβάλλει
το βουητό των ρυακιών
το θρόισμα των φύλλων
το φτεροκόπημα απ’ των πουλιών το ξάφνιασμα

Ο καθένας τους κουβαλά και μιαν έρημο
μια γραφίδα ακατέργαστα όνειρα
κι έναν δρόμο με υπόγειες χαράξεις
Όλοι μαζί συνθέτουν τη στιγμιαία όαση
και πλημμυρίζει πράσινο αλλότροπο
ζεστό γαλάζιο ρέον φως

Εκρήξεις γέλιου
στα ποτήρια που υψώνονται
Ο πύργος δραπετεύει απ’ τη σκακιέρα
Ο φιλόσοφος επιμένει κυνικός
Η βασίλισσα πετά το διάδημα καθώς
το βουνό ολισθαίνει στη θάλασσα
Οι καλεσμένοι –επίτηδες– αφήνουν αιωρούμενα
μικρά ψήγματα ψυχής
υπόμνηση στο γυρισμό Κενταύρων κι Αμαζόνων

Στο Πήλιο
Ιούλιος του δυο χιλιάδες έντεκα
κάτι ανερμήνευτο συνέβη
Ίσως –καταπώς λέν’ οι αλχημιστές–
ήρθαν σε σύζευξη τ’…

View original post 24 more words

Advertisements

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ρους και ροή

Θα ’θελα να ’μαι ένα πουλί στην κουπαστή του χάους
σώμα από λάμψεις που ψαύει
ανείπωτες εκδοχές
μια γλώσσα εντός μου ορφανή
λέξεις που θραύονται
αναζητά την οδό για το απρόσμενο
μια διαδρομή που δεν γνωρίζει την ύπαρξή της
και δεν αναρωτιέται
όπως οι βράχοι απολιθωμένη ηχώ των ακτών
ακίνητοι πορεύονται χωρίς να ρωτάνε

Πλάι μου κάποιος μιλάει στη γλώσσα του ωκεανού
φεύγοντας να δει την ετοιμόγεννη αθωότητα
περιπλάνηση στο συμπαγές κενό
σκαρί σκουριασμένο επιμένει
στη σελίδα που τέλειωσε και δεν λέει να γυρίσει
ένας αγέρας ανώνυμος σηκώνεται μέσα του
ρους του βυθού αδιόρατος ερχομός
συντρίβεται η στιγμή και παίρνει
όλους τους δρόμους που οδηγούν στο θαύμα
ολόκληρη η ζωή του άγρυπνη χίμαιρα
να πει μια μόνο λέξη θέλει
βαθιά και αδυσώπητη
για να πιστέψει

Πίσω απ’ το γενεαλογικό δέντρο της αιωνιότητας
αποτραβιέται το χρυσόμαλλο δέρας
η τραγωδία του μακρινού σινιάλου
στο αόρατο κέντρο του ανεξήγητου
η…

View original post 226 more words

Under the bridge

Posted: 26/03/2017 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #982
Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά

Είμαι παιδί της πόλης. Της Αθήνας, συγκεκριμένα. Δεν έχω ζήσει σε χωριό, ούτε στην ύπαιθρο. Αντιδρώ ακόμα και στην ιδέα: καλή η φύση – για μονοήμερες εκδρομές. Αν αναγκαζόμουν να ζήσω εκτός Αθηνών, θα προσαρμοζόμουν – υποθέτω. Απλώς ελπίζω να μην χρειαστεί.

Έχω ζήσει σε άλλες πόλεις, αλλά σαν την Αθήνα δεν έχει! Ενίοτε την βρίζω (όπως όλοι μας), αλλά την αγαπάω. Είναι η πόλη μου, τελεία και παύλα.

Το αποψινό τραγούδι, το “Under the bridge” (1992 – ως σινγκλ) των Red Hot Chili Peppers είναι μια ερωτική εξομολόγηση σε μια πόλη, την Πόλη των Αγγέλων – το Λος Άντζελες. Δεν έχω πάει, δεν έχω άποψη. Και το τραγούδι (μεγάλη επιτυχία στην εποχή του) ούτε που το θυμόμουν – συνειδητά. Έλα όμως που σήμερα το πρωί ξύπνησα τραγουδώντας το! (Μέχρι να πιω καφέ· μετά μου πέρασε.) Δεν μπορώ να…

View original post 108 more words

Karmic Reaction Blog

“I heartily accept the motto, “That government is best which governs least”; and I should like to see it acted up to more rapidly and systematically. Carried out, it finally amounts to this, which also I believe- “That government is best which governs not at all”; and when men are prepared for it, that will be the kind of government which they will have. Government is at best but an expedient; but most governments are usually, and all governments are sometimes, inexpedient. The objections which have been brought against a standing army, and they are many and weighty, and deserve to prevail, may also at last be brought against a standing government. The standing army is only an arm of the standing government. The government itself, which is only the mode which the people have chosen to execute their will, is equally liable to be abused and perverted before the…

View original post 9,225 more words

Wilhelm Reich: Climax To Happiness!

Posted: 26/03/2017 by vequinox in Literature

A R T L▼R K

Reich__WilhelmOn the 24th of March 1897, eccentric psychoanalyst Wilhelm Reich was born in the village of Dobzau, part of the old Austro-Hungarian empire (present-day Ukraine). An anti-Fascist Marxist, Reich is primarily considered the inventor of the notion of ‘sexual revolution’ who coined the phrase in the 1930s in order to illustrate his belief that a true political revolution would be possible only once sexual repression was overthrown. His books were burned in Germany by the Nazis and then again years later by the Americans, who imprisoned him and set fire to six tons of his publications by court order in one of the most notable examples of censorship in history. Now that is enough to ignite anyone’s curiosity about the fuss he created in the scientific, as well as socio-political arenas of his time!

In the late 1920s, “Reich developed his theory of the orgasm, holding it as…

View original post 818 more words