Archive for 20/01/2017

Π.Ο., poems

Posted: 20/01/2017 by vequinox in Literature

To Koskino

po-same

5745341456_27ff2464b5_z

Lebanese Poetry

1 July 1998

He came over (to the
counter), ordered a coffee, and asked me
if I was Lebanese (cos he
was) – I said “No” / Greek.
He asked me,
what I was reading and I said “Poetry”.
I asked him,
did he like it, and he said he did.
I asked him,
if he knew a poet called Nazim Hikmet
and he said:
“When did he live?”
I said,
at the turn of the century (in
Turkey) – he spent a lot of time in prison
layed down
a few steps
…but
the bloke, couldn’t say he had
so I asked him
if there were any good poets in Lebanon
and he said “Omar Khayyam”.
I asked him, if the papers (in
Australia) published any poems
and he said, they did
but their meaning (their
meaning) he said, was too BIG (too too
big) and a…

View original post 247 more words

Advertisements

Φριντριχ Νίτσε

Posted: 20/01/2017 by vequinox in Literature

800px-Nietzsche187a

Φριντριχ Νίτσε – Ένας καχεκτικός Υπεράνθρωπος

6 hours ago

Αντικλείδι

Βιβλία, Φιλοσοφία

Προσθήκη σχολίου

«Οι πιο πνευματικοί άνθρωποι… βιώνουν τις μεγαλύτερες τραγωδίες: ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο τιμούν τη ζωή, γιατί στρέφει εναντίον τους τα πιο τρομερά της όπλα». Φριντριχ Νίτσε, Το λυκόφως των ειδώλων

Το έργο του Νίτσε μπορεί να σε μεθύσει τόσο, που πρέπει ίσως να οι: προειδοποιεί: Μην επιχειρήσεις να οδηγήσεις, να λειτουργήσεις μηχανήματα ή να σκεφτείς, όταν βρίσκεσαι υπό την επήρεια της ανάγνωσης των βιβλίων του! Αναρχικοί, φασίστες, φροϋδιστές, υπαρξιστές, μεταμοντέρνοι, νεοπαγανιστές, κομμωτές και ποδοσφαιριστές, που έχουν τολμήσει την υπέρβαση, φεμινιστές και μισογύνηδες -ακόμα και φιλόσοφοι- έχουν βυθιστεί στην αφρίζουσα ρητορική του Τάδε έφη Ζαρατούστρα, του πιο δημοφιλούς βιβλίου του, και έχουν βγει παραπαίοντας, κατακλυσμένοι από ένα χείμαρρο υπερβολών που θα είχαν τρομάξει και τον ίδιο τον Νίτσε. Πάνω απ’ όλα μη με μπερδεύετε με κάτι που δεν είμαι!» έγραψε με μεγάλη διορατικότητα. Όμως είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε την ουσία των ιδεών του Νίτσε από τη ρητορική του:

Ιδού εγώ, ο προφήτης της αστραπής… της αστραπής που λέγεται Υπεράνθρωπος… Οι θεοί είναι νεκροί: τώρα θέλουμε να ζήσει ο Υπεράνθρωπος… Ας είναι αυτή η τελευταία επιθυμία μας κάποτε στο μεγάλο μεσουράνημα!.. Η ζωή είναι πηγή χαράς· όμως εκεί που πίνει ο όχλος οι πηγές είναι δηλητήριο.

Η χαρά θέλει την αιωνιότητα όλων των πραγμάτων, θέλει μέλι και φαρμάκι, θέλει μεθυσμένες νύχτες, θέλει τάφους και την παρηγοριά των επιτάφιων θρήνων, θέλει χρυσαφένια δειλινά…

Χτίζουμε τη φωλιά μας στο δέντρο του Μέλλοντος· αετοί θα μας ταΐζουν με τα ράμφη τους!

Αληθινή τροφή που οι ακάθαρτοι άνθρωποι δεν θα μπορούν να μοιραστούν μαζί μας. Γι’ αυτούς θα ήταν φωτιά που θα τους έκαιγε το στόμα!

Κανένας άλλος φιλόσοφος δεν γράφει ούτε κατά διάνοια σαν τον Νίτσε, αυτοχρισμένο προφήτη του Διόνυσου, θεού του θεάτρου, της μέθης και της έκστασης. Άλλοι, που αποστρέφονται τα μεγάλα λόγια, ίσως προτιμούν τα ηπιότερα αποφθεγματικά βιβλία του:

Η αδράνεια είναι η αρχή της ψυχολογίας.

Είναι ο άνθρωπος το μόνο λάθος του Θεού; Ή ο Θεός το μόνο λάθος του ανθρώπου;

Να είσαι χαρούμενος όταν έχεις να κάνεις με μια δυσάρεστη κατάσταση δεν είναι ασήμαντη τέχνη.

Ο βουδισμός δεν δίνει υποσχέσεις αλλά τις κρατάει, ο χριστιανισμός δίνει χίλιες υποσχέσεις και δεν κρατάει καμιά.

Κανένας άλλος φιλόσοφος δεν γράφει με αυτό τον τρόπο. Ο Νίτσε είναι από τους φιλοσόφους που διαβάζονται πολύ και με ευχαρίστηση. Ο Γ.Μ. Γέιτς, ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε, ο Ν.Χ. Λόρενς, ο Αύγουστος Στρίνμπεργκ, ο Αλμπέρ Καμί, ο Τζον Μπάνβιλ, ο Ρίχαρντ Στράους και ο Γκούσταβ Μάλερ είναι ανάμεσα στους διάσημους μη-φιλόσοφους που επηρεάστηκαν από τα γραπτά του. Και η επίδραση που άσκησε στους μετέπειτα φιλόσοφους, ακόμα και όταν τον απέρριπταν, ή ιδίως τότε, ήταν τεράστια.

Στις πιο λαμπρές στιγμές της -και γινόταν ολοένα και πιο ουσιαστικός όσο έγραφε- η σκέψη του Νίτσε δείχνει εξαιρετική οξύνοια και καθαρότητα, ταιριαστή σε κάποιον που πέρασε πολλά χρόνια κοντά στις Άλπεις· χρόνια όλο και μεγαλύτερης μοναξιάς.

Τα γενέθλιά του, τον Οκτώβριο του 1888, τα τελευταία πριν από την πνευματική του κατάρρευση, έλαβε μόνο μια ευχετήρια κάρτα. Όμως στη μοναξιά και την εξορία ο Νίτσε απέκτησε τη διανοητική τόλμη που του επέτρεψε όχι τόσο να μαρτυρήσει τον θάνατο του Θεού -δεν ήταν δα και ο πρώτος άθεος-, όσο να καταλάβει απολύτως τι σήμαινε κάτι τέτοιο για την ανθρώπινη ηθική, κάτι που πολλοί δεν έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ακόμη. Η έκκλησή του για «επανεκτίμηση όλων των αξιών» -και εννοούσε πραγματικά όλων, όχι απλώς μια επανατοποθέτηση των σχέσεων των φύλων, των φυλών ή των τάξεων- και για την ανάγκη του Υπεράνθρωπου, ο οποίος θα ξαναέδινε νόημα στη ζωή μέσα σε ένα Σύμπαν χωρίς θεό, παραμένει εκπληκτικά επίκαιρη σήμερα.

Ο Βάγκνερ -στην αρχή είδωλο και φίλος του Νίτσε, ύστερα εχθρός του, πάντοτε όμως έμμονη ιδέα του- ισχυριζόταν πως έγραφε τη μουσική του μέλλοντος (Zukunftmusik). Ο Νίτσε προσπάθησε να γράψει φιλοσοφία για το μέλλον: Προοίμιο για μια φιλοσοφία του μέλλοντος ήταν ο υπότιτλος του Πέραν του καλού και τον κακού (Jenseits von Gut und Bose: Vorspiel einer Philosophic der Zukunft). Αποφεύγοντας τη συστηματική φιλοσοφία, έγραψε κυρίως αποφθέγματα ξεσκεπάζοντας αυτά που έβλεπε σαν τάσεις σε εμβρυϊκή κατάσταση, πολιτιστικές, ηθικές και διανοητικές, ιδιαίτερα το δημοφιλές ressentiment (μνησικακία), το οποίο οι δικτάτορες και οι επιδέξιοι δημαγωγοί του εικοστού αιώνα έχουν έκτοτε αξιοποιήσει προς όφελος τους. Ο Νίτσε, ωστόσο, δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική· ως υπερατομιστής, απέρριπτε όλα τα μαζικά κινήματα, δίνοντας υπότιτλο στο Ζαρατούστρα, «Ένα βιβλίο για όλους και για κανέναν».

Μια άλλη ιδιομορφία του στον εγκεφαλικό κόσμο της φιλοσοφίας ήταν πως ο Νίτσε ενσάρκωνε τη σκέψη του με απαράμιλλο τρόπο. «Απ’ όλα τα γραπτά αγαπώ μόνο εκείνα που είναι γραμμένα με αίμα. Γράψετε με αίμα και θα ανακαλύψετε πως το αίμα είναι πνεύμα» έλεγε. Είναι αλήθεια πως έγραφε σε μια κατάσταση πυρετώδους προσπάθειας και έξαρσης, ενώ απέρριπτε κάθε ανθρώπινη αξία που εξαρτιόταν από έναν υπερβατικό κόσμο. Επειδή αυτό σήμαινε όχι μόνο τον ιδεαλισμό του Καντ και του Σοπενχάουερ, αλλά ολόκληρη τη χριστιανική/πλατωνική παράδοση, τη ραχοκοκαλιά της δυτικής κουλτούρας για 2.000 χρόνια, η απόρριψή του άφησε ένα τεράστιο κενό. Ο Νίτσε προσπάθησε να το γεμίσει με το Δοκίμιο μεταξίωσης όλων των άξιων (Umwertung alle Werte), που έμεινε ατέλειωτο όταν εκείνος κατέρρευσε.

Η προσπάθεια εξάντλησε τον φιλόσοφο, όπως αποκαλύπτουν οι επιστολές του. Για τους αναγνώστες, ωστόσο, ο Νίτσε μπορεί να είναι διεγερτικός, διαφωτιστικός, ακόμα και τρομακτικός. Καθώς σκαρφαλώνει όλο και ψηλότερα στα όρη της σκέψης περιφρονώντας τα ασφαλέστερα μονοπάτια, παρασύρει κι εμάς να πασχίζουμε «μπουσουλώντας» στο κατόπι του, προσπαθώντας να αγνοήσουμε τον ίλιγγο που νιώθουμε απ’ όποια μεριά κι αν γυρίσουμε το κεφάλι. Κοιτάζοντας ψηλά βλέπουμε τον οδηγό μας με νιφάδες χιονιού στο μουστάκι να χάνεται μέσα στη χιονοθύελλα, να εμφανίζεσαι σε μια μακρινή κορυφογραμμή για μια στιγμή και υστέρα να χάνεται ξανά, αυτήν τη φορά οριστικά. Όταν κοιτάζουμε γύρω, συνειδητοποιούμε πως είμαστε μόνοι στην άκρη της χαράδρας. «Η φιλοσοφία, όπως την έχω μέχρι τώρα καταλάβει και βιώσει, είναι να ζεις οικειοθελώς στον πάγο και στα ψηλά βουνά… Πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει το πνεύμα, πόση αλήθεια μπορεί να τολμήσει το πνεύμα;»

Αχ, αυτοί οι φιλόσοφοι –  Nigel Rodgers / Mel Thompson

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

A Very Short Biography of Edith Wharton

Posted: 20/01/2017 by vequinox in Literature

Interesting Literature

The interesting life of a classic American novelist

In his Lives of the Novelists: A History of Fiction in 294 Lives, John Sutherland calls Edith Wharton’s life ‘fascinating’. It certainly is. The novelist best-known for The Age of Innocence led an interesting life, and in this very short biography we aim to cover the most curious aspects of Edith Wharton’s life and work.

Edith Wharton was born Edith Jones in 1862, into the ‘leisure class’ of New York. As Karen Farrington observes in her compelling book of short biographies Great Lives: As heard on Radio 4, Wharton ‘wasn’t so much born with a silver spoon in her mouth as the entire cutlery set.’

View original post 429 more words

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

nhj

Του Σταμάτη Στεφανάκου

Χαιρετίσματα από το στρατόπεδο.

Πολύς ο λόγος περί ανάπτυξης  της οικονομίας, στην αποικία του χρέους. Οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, αναλυτές, κυβερνητικοί, αντιπολίτευση και συμπολίτευση, θεσμοί, τραπεζίτες και λοιποί έγκυροι και γνωστοί σε πάνελ τηλεοπτικά και όχι μόνο, διαφημίζουν ο καθένας από την πλευρά του, την δική “αξιόπιστη” πρόταση περί αναπτύξεως της οικονομίας.

Τι μας λένε: ότι επενδυτές θα έρθουν, διακρατικές συμφωνίες έχουν υπογραφεί ή θα υπογραφούν, δουλείες θα ανοίξουν, το ΑΕΠ θα μεγαλώσει, επιχειρήσεις καινούργιες θα ξεκινήσουν και άλλα πολλά και όμορφα.

Μας δίνουν μια εικόνα σχεδόν ειδυλλιακή.η κρίση θα περάσει, και όλα θα στρώσουν. Ο λόγος τους είναι πλούσιος, ενισχυμένος με υποσχέσεις οικονομικής ευρωστίας, θαύματα, διαγράμματα και μαγικούς αριθμούς.Μεγαλεία οικονομικών παραδείσων που έχουν ένα αέναο happy end…

Τι ΔΕΝ μας λένε:

View original post 1,483 more words