Πριν το τέλος

Posted: January 10, 2017 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #909
Dj της ημέρας, Ελένη Κεχαγιόγλου

«Σε κρατούσα απ’ το χέρι, ό,τι ζούμε μου λες δε μου φτάνει» — «πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει» — «Σκέψου να ’ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να ’σουν το πιόνι» — η εφηβεία, με το διαρκές ανικανοποίητο, τη βαθιά στεναχώρια για κάτι που δεν το ξέρεις αλλά είναι βαρύ και είναι ασήκωτο, τη μελαγχολία που προξενεί ένα αίσθημα σαν ανεκπλήρωτος έρωτας, έστω κι αν δεν υπάρχει αντικείμενο του πόθου, για ένα τέλος που διαρκώς επαπειλείται μα δεν επέρχεται. Η εφηβεία με το άγνωστό σου σώμα να κάνει εν αγνοία σου παιχνίδι. Με τον θυμό προς τα άγνωστα όλα που καταπιέζουν ό,τι στ’ αλήθεια θα ήθελες να είσαι, παρότι δεν έχεις ιδέα πώς ακριβώς είναι ο ιδανικός μελλοντικός σου εαυτός. Η εφηβεία που όλα τα αρνείται και όλα τα χρειάζεται, ο ιδεαλισμός-ασπίδα σε υπαρκτά και επινοημένα…

View original post 272 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s