Archive for 05/01/2017

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #905
Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου

Καθόταν μόνη της στο πεζούλι. Στα πόδια της αραδιασμένα κουτιά σπίρτα. Πάντα χρειάζονταν, ήλπιζε ότι κάποιος θα πάρει. Κόσμος πέρναγε  μπροστά της κουβαλώντας δέματα, φαγητά, δώρα. Κι αυτή περίμενε. Περίμενε αυτόν που θα την έβλεπε. Και μετά θα έβλεπε και τα σπίρτα. Τι αξία είχε ένα κουτί σπίρτα; Μηδαμινή — και θα έπιαναν και τόπο. Ένα κερί δεν θα άναβες; Ένα τζάκι; Δεν θα πηγαίνανε χαμένα. Δεν ήταν άχρηστα. Δεν θα ήταν ελεημοσύνη. Κι όμως, την προσπερνούσαν και ένιωθε ότι ούτε ένα βλέμμα δεν έπεφτε πάνω της. Αόρατη. Και παγωμένη. Καταλάβαινε ότι σιγά σιγά έσβηνε. Κανείς δεν θα την έσωζε και κανέναν δεν θα ενοχλούσε όταν θα την έβρισκαν νεκρή το άλλο πρωί.

Άναψε ένα σπίρτο. Ήρθε μια ζέστη στα ακροδάχτυλά της. Ναι, η λύση ήταν αυτή. Το κάψιμο των σπίρτων. Άναψε κι άλλο. Λίγη ακόμα ζέστη. Άναψε τρίτο…

View original post 136 more words

Interesting Literature

A critical reading of a classic Dickinson poem

In ‘Because I could not stop for Death’ Emily Dickinson writes about one of her favourite subjects: death. But the journey she describes is intriguing: is it faintly comical, or grimly macabre? Below are some notes towards an analysis of ‘Because I could not stop for Death’ which address the poem’s language and meaning.

Because I could not stop for Death –
He kindly stopped for me –
The Carriage held but just Ourselves –
And Immortality.

We slowly drove – He knew no haste
And I had put away
My labor and my leisure too,
For His Civility –

View original post 688 more words

medusa
ΑΛΛΑΓΗ ΗΓΕΣΙΑΣ
 
Στου ελεύθερου σκοπευτή το στόχαστρο
χώρα που πρέπει ν’ αλλάξει ηγεσία
αποτυχημένη κυβέρνηση
ν’ αντικατασταθεί
 
βόμβες και τηλεκατευθυνόμενα βλήματα
θάνατος ακρίβειας σ’ εφαρμογή
 
εταιρεία αμυντικού εξοπλισμού
σ’ επιφυλακή
 
ενάντια σ’ όποιον αντιστέκεται
στους εκλεκτούς που αποφασίζουν
 
με το αναμφισβήτητο δικαίωμα
τιμωρίας, ευθυγραμισμού,
δικαιοσύνης
 
ο δεσποτικός ηγέτης
πρέπει ν’ αντικατασταθεί
 
είπαν στα βραδινά νέα
 
REGIME CHANGE
 
Target country needs
a new despot
failed regime needs
to be changed
 
bombs, missiles,
guided death
put to work
 
defense contractor
in overtime
 
one stands opposite
the deciding elit
with its rightful right
to punish, set straight
do justice
 
old despot needs
to be replaced
 
announced in the evening news
 
THE MEDUSA GLANCE, collection for release autumn 2017

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

 

Ω, ΧΑΜΗΛΩΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΣ

Ω, χαμηλώστε αυτό το φως!
Στη νύχτα τι ωφελάει;
Πέρασε η μέρα. Φτάνει πια.
Ποιος ξέρει ο Ύπνος μου κρυφός
αν κάπου εδώ φυλάη

κι’ αν του ανακόβεται η στιγμή
ναρθή, που τον προσμένω.
Έχω στο στόμα την ψυχή
μου παρατήσαν οι λυγμοί
το στήθος κουρασμένο.

Πάρτε το φως! Είνε καιρός
να μείνω πια μονάχη.
Φτάνει η απάτη μιας ζωής.
Κάθε προσπάθεια ένας εχθρός
για τη στερνή μου μάχη.

Ας παύσουν πλέον οι σπαραγμοί.
Ας μου απομείνει κάτι
για να πλανέψω τη νυχτιά
να σκύψη κάπως πιο θερμή
στο ανήσυχό μου μάτι.

Πάρτε το φως! Είνε η στιγμή!
Τη θέλω όλη δική μου.
Είνε η στιγμή να κοιμηθώ.
Πάρτε το φως! Με τυραννεί…
μου αρνιέται την ψυχή μου.

 

OH, DIM THIS LIGHT

 

Please, dim this light

what use is it in the night?

The day has passed, enough.

Perhaps my sleep waits

for me somewhere around here

 

and even if it finds it hard

to come, I long for it.

My soul waits in my mouth

I’ve stopped sobbing

my breast is tired

 

take the light away. Time has

come for me to be alone

enough fraud for one life

each effort becomes an enemy

in my last fight

 

let the laments stop

let me keep something

with which to fool the night

so that it may look warmly

at my concerned eyes.

 

Take the light away.

My moment has come.

It’s time to sleep.

Take the light. It tyrannizes me.

It denies me my soul.

 

 

KARYOTAKIS-POLYDOURI//The Tragic Love Story, Translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Vancouver, BC, 2016

www.manolisaligizakis.com

www.libroslibertad.com

THE TREE & THE SEA© — gainperspectiveblog

Posted: 05/01/2017 by vequinox in Literature

On a hill, there is a tree Extending its boughs towards the sea Yearning for what she cannot reach. I heard it moaning with The wind shaking with grieve. Turning upward away from the soil, Away from the roots that has been Her shelter for years. And the sea? The sea never heard Her moaning, […]

via THE TREE & THE SEA© — gainperspectiveblog