Archive for December, 2016

Rene Char, Κοινή παρουσία

Posted: 29/12/2016 by vequinox in Literature

To Koskino

%ce%ba%ce%bf%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%cf%89%cf%83

Βιάζεσαι να γράψεις
σαν να ‘χες αργοπορήσει στη ζωή
αν έτσι είναι ακολούθησε τις πηγές σου
βιάσου
βιάσου να μεταδώσεις
το μερίδιό σου απ’ το εξαίσιο την εξέγερση την καλοσύνη
όντως έχεις αργοπορήσει στη ζωή
την ανομολόγητη ζωή
τη μόνη τελικά που δέχεσαι να ενωθείς μαζί της
αυτή που σου στην αρνούνται καθημερινά τα όντα και τα πράγματα
που με κόπο της παίρνεις δω και κει κάποια ψήγματα λειψά
μετά από ανελέητους αγώνες
έξω απ’ αυτή τα πάντα είναι γωνία δουλική άδοξο τέλος
αν με τον θάνατο συναντηθείς την ώρα που μοχθείς
δέξου τον όπως ο κάθυγρος σβέρκος καλοδέχεται το στεγνό μαντίλι
γέρνοντας
αν θέλεις να γελάσεις
πρόσφερε την υποταγή σου
ποτέ τα όπλα σου
έχεις φτιαχτεί για πολύ σπάνιες στιγμές
άλλαξε εξαφανίσου δίχως λύπη
για χάρη της γλυκιάς αυστηρότητας
γειτονιά παρακάτω γειτονιά το ξεκαθάρισμα του κόσμου ακολουθεί
αδιάκοπα
αταλάντευτα
διάσπειρε τη σκόνη
κανείς δεν θ’ αποκαλύψει την ένωσή σας.

View original post 12 more words

Advertisements

Τι είναι αυτό

Posted: 29/12/2016 by vequinox in Literature

camera lucida

τι είναι αυτό που νοσταλγώ σαν να το γνώρισα
ξέχασα σαν να τo ‘χα ζήσει
το περιμένω σαν να μου το υποσχέθηκαν
το φοβάμαι σαν να με φοβέρισαν
και μοιάζει με νερό
που στην επιφάνειά του καθρεφτίζεται μια έρημος
κι είναι σκληρό σαν ατσάλι το νερό
ανατριχιάζει όμως συνάμα, τρέμει
γιατί μόνο αυτό ξέρει
με μια κίνηση να κρύβει και ν΄αποκαλύπτει
το τίποτα
Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ

Photo by Karin Rosenthal
11079058_763377943776792_2870709250198295671_n

View original post

Capote’s Christmas Memory

Posted: 28/12/2016 by vequinox in Literature

A R T L▼R K

christmas_snowflakes_by_angiesweetgirl-d4k9g9kchristmas_snowflakes_by_angiesweetgirl-d4k9g9kWe dedicate the festive winter holiday week to inspirational quotes which mark cultural or historical landmarks from around the world.

To keep the  Holy Eve excitement of our childhood alive, here is an excerpt from A Christmas Memory (1956), an autobiographical short story by classic American novelist Truman Capote (1924 – 1984) which has become a literary staple at this time of year:

capote-a-christmas-memory“A trunk in the attic contains: a shoebox of ermine tails (off the opera cape of a curious lady who once rented a room in the house), coils of frazzled tinsel gone gold with age, one silver star, a brief rope of dilapidated, undoubtedly dangerous candylike light bulbs. Excellent decorations, as far as they go, which isn’t far enough: my friend wants our tree to blaze “like a Baptist window,” droop with weighty snows of ornament. But we can’t afford the made-in-Japan splendors at the five-and-dime. So…

View original post 227 more words

Resurrection

Posted: 28/12/2016 by vequinox in Literature

camera lucida

“…Είσαι μέσα μου άνοιξη βαθιά.
Ξαναμαθαίνω μέσα σου πώς να φυτρώνω…”

Πάμπλο Νερούδα (Ωδή και φύτρα), απόσπασμα

10357456_759127774136517_368205377254580876_n

Listen : http://www.youtube.com/watch?v=snNpEUJp_Z4

View original post

2000 miles

Posted: 27/12/2016 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #899
Dj της ημέρας, η Ζωή Σκούρα #auto_den_einai_tragoudi

Φταίει αυτός ο στίχος. “It’s colder day by day”. Αυτός ο τρομακτικά απλός στίχος, όπως τρομακτικά απλή είναι και η διαπίστωση “He’s gone, 2000 miles, it’s very far”. Κρύο, απόσταση, απώλεια: τα απολύτως στοιχειώδη μιας γερής θλίψης. Αυτό το χριστουγεννιάτικο τραγούδι βρίσκεται στα όρια του επαναστατικού.

Ήταν έτσι η χρονιά φέτος. Λεφτά, ζωές, σχέσεις, η απώλεια σαν να έπαψε να είναι περιστατικό μεμονωμένο κι έγινε κατάσταση, μια επιταχυνόμενη διαδικασία φθοράς, μια αποχέτευση ενέργειας στο πουθενά, όπου, κόντρα σε κάθε γνωστό φυσικό νόμο, η ενέργεια δεν μετατρέπεται σε τίποτα. Απλώς χάνεται.

Το 2017, η Γη θα συνεχίσει, κατά πάσα πιθανότητα, την ηθικά αδιάφορη περιδίνισή της. Ποιος ξέρει, μπορεί κάπου στον δρόμο να βρει κάτι απ’ όσα της έπεσαν, όπως περίπου ξαναπιάνουμε την ίδια διαδρομή μπας και βρούμε πού μας έπεσαν τα κλειδιά μας. Και με την ίδια εξοργιστικά…

View original post 69 more words