Archive for 18/12/2016




με το λιωμένο μολύβι του κλήδονα

το λαμπύρισμα του καλοκαιρινού πελάγου

η γλυμνια ολόκληρης της ζωής

και το πέρασμα και το σταμάτημα και το πλάγιασμα

και το τίναγμα

τα χείλα το χαϊδεμένο δέρας,

όλα γυρεύουν να κανούν.

Όπως το πεύκο καταμεσήμερο

κυριεμένο απ’ το ρετσίνι

βιάζεται να γεννήσει φλόγα

και δε βαστά πια την παιδωμή —

φώναξε τα παιδιά να μαζέψουν τη στάχτη

και να τη σπείρουν.

Ό,τι πέρασε πέρασε σωστά.

Κι εκείνα ακόμη που δεν πέρασαν

πρέπει να καούν

τούτο το μεσημέρι που καρφώθηκε ο ήλιος

στην καρδιά του εκατόφυλλου ρόδου.





with the melted lead of St John’s festivity,

with the brilliance of summer pelagos,

all the nakedness of life,

and the going beyond and the staying put,

the leaning down and the upsurge,

the lips, the caressed skin,

they all long to be burned.

Like the pine at high noon

overcome by resin

in haste to produce flame

and can’t endure the struggle anymore—

call the children to gather the ash

and spread it.

What has passed, has passed as it was fit.

And even what hasn’t passed yet

must burn

this high noon when the sun is nailed

in the heart of the one hundred-petalled rose.

GEORGE SEFERIS-COLLECTED POEMS, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2012. Finalist at the National Hellenic Literary Poetry Awards, category-translation, for the year 2012.


Ιορδάνης Π

Επέλεξα μερικά αποσπάσματα από την Ασκητική, ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διαβαστεί απ όλους. Ελπίζω να αποτελέσει αφορμή για κάποιους επισκέπτες να συναντηθούν με το έργο ενός Μεγάλου Έλληνα.


Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
Ευθύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός, κάθε στιγμή πεθαίνουμε.

View original post 1,169 more words