Archive for 14/12/2016

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Kλαίγοντας περιγράφει
πώς ρήμαξαν το σπίτι της ληστές

View original post 105 more words

Advertisements

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Τα ποιήματα αποτυχαίνουν
όταν αποτυχαίνουν οι έρωτες.

View original post 673 more words

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

Σ’ ένα νέο που αυτοκτόνησε

Αυτόν τον καταδίωκε ένα πνεύμα
στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του.
Οι ασχολίες του, οι χαρές του, σ’ ένα νεύμα
προσχήματα γινόνταν της ορμής του.

Τα ωραία βιβλία, η σκέψη, ένα ορμητήριο
λίγες στιγμές. βίαιος στον έρωτά του.
Ύστερα γέμιζε η όψη του μυστήριο
και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του.

Ένας περίεργος ξένος επλανιόταν
αναμεσόμας, μ’ όψη αλλοιωμένη.
Την υποψία μας δε μας την αρνιόταν
πως κάτι φοβερό τον περιμένει.

Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους
που ο Θάνατος τους έχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στους φριχτότερους κινδύνους
σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει.

Ένα πρωί, σε μια κάρυνη θήκη
τον βρήκαμε νεκρό μ’ ένα σημάδι
στον κρόταφο. Ήταν όλος σα μια νίκη,
σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι.

Είχε μια τέτοια απλότη και γαλήνη,
μια γελαστή μορφή ζωντανεμένη!
Όλος μια ευχαριστία σα νάχε γίνει.
Κ’ η αιτία του κακού σημαδεμένη

 

FOR A YOUNG MAN WHO TOOK HIS LIFE

 

For who was chased by a ghost

in the dark extensions of his life

his joys, his commitments in a flash

turned into pretenses for his ardor.

 

The beautiful books, his mind a starting

point, some moments violent lover

then his face turned mysterious

nothing next to him would match a strange man

 

who stayed around us with a distorted face

he wouldn’t accept our suspicion

that something horrible was coming to him

he was strangely beautiful like those

 

who Death had already marked

he gave himself to every danger

as if someone had already claimed him.

They found him with a single mark on his temple,

 

he was a total victory like the light

that sheds around it darkness. He was simple and serene

a smiling reborn face

as if he had become a thank you

logos on the cross hairs of evil.

 

KARYOTAKIS/POLYDOURI — THE TRAGIC LOVE STORY, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Vancouver, BC, 2016

www.manolisaligizakis.com

www.libroslibertad.com

 

 

Χείλων

[6.1.1] Όλα τούτα άκουσε η Αθηνά·  επαίνεσε τα τραγούδια, δικαίωσε τα παράπονα τους·  αλλά η καρδιά της έτσι μελαγχολούσε, 

«Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να εξυμνείς κάποιον, θα πρέπει να συμβαίνει το ίδιο και σ΄εμένα: ουδέποτε αρμόζει στης γης τα δημιουργήματα να παραβλέπουν  το μεγαλείο που φωλιάζει μέσα μου, δίχως δίκαια να τιμωρούνται»

Ο μύθος της αράχνης από τον Ντιέγκο Βελάσκεθ (1644-1648) _wikipediaΟ μύθος της αράχνης από τον Ντιέγκο Βελάσκεθ (1644-1648) _wikipedia

Η σκέψη της πλανήθηκε στην τύχη της υπερήφανης Αράχνης —η οποία δεν προετίθετο να την εγκωμιάσει για την επιδεξιότητα που ᾽χε αναπτύξει στην τέχνη της ύφανσης— ενός κοριτσιού που δε φημιζόταν ούτε για τους προγόνους, μήτε για την καταγωγή, αλλά μονάχα για το ταλέντο της. Για του λόγου το αληθές, ήταν καλά γνωστό ότι ο πατέρας τηςζούσε στην Κολοφώνα όπου εμπορευόταν την ταπεινή πραμάτεια του —χνουδωτό μαλλί το οποίο έβαφε με πορφύρα από την Φώκαια. Η μητέρα της, απ’ τα κατώτερα στρώματα κι εκείνη, είχε πεθάνει.  

Η Αράχνη έγινε διάσημη σε όλη τη γη της Λυδίας…

View original post 1,782 more words

the Tempest Ahead

wave-opposing-forces-donato-giancola Wave-Opposing Forces ~ Donato Giancola

.

Ὁ βράχος καὶ τὸ κύμα ~ Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879)

Στὸ συμβολισμὸ τοῦ ποιήματος, βράχος εἶναι ὁ κατακτητὴς
Τοῦρκος καὶ κῦμα ὁ ὑπόδουλος Ἑλληνισμός.
.

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.

Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἄρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα!

Ὅταν ἐρχόμουνα σιγά, δειλό, παραδαρμένο
καὶ σὄγλυφα καὶ σὄπλενα τὰ πόδια δουλωμένο,
περήφανα μ᾿ ἐκύτταζες καὶ φώναζες τοῦ κόσμου
νὰ δεῖ τὴν καταφρόνεση, ποὺ πάθαινε ὁ ἀφρός μου.

Κι ἀντὶς ἐγὼ κρυφὰ κρυφά, ἐκεῖ ποὺ σ᾿ ἐφιλοῦσα
μέρα καὶ νύχτα σ᾿ ἔσκαφτα, τὴ σάρκα σου ἐδαγκοῦσα
καὶ τὴν πληγὴ ποὺ σ᾿ ἄνοιγα, τὸ λάκκο πού…

View original post 339 more words