Archive for 09/12/2016

cover

 

Ο ΤΥΦΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΥΧΝΟ

 

Ήταν νύχτα κι είχα πάρει τη μεγαλύτερη απόφαση του αιώνα:

θα έσωζα την ανθρωπότητα, αλλά πώς; Χίλιες σκέψεις με τυραν-

νούσαν όταν άκουσα βήματα, άνοιξα την πόρτα και είδα τον

τυφλό της αντικρυνής κάμαρας να προχωράει στο διάδρομο κρατώ-

ντας έναν λύχνο, ήταν έτοιμος να κατέβει τη σκάλα, “τί τον θέλει

τον λύχνο;” αναρωτήθηκα κι άξαφνα άστραψε μέσα μου η ιδέα,

είχα βρει τη λύση “αδερφέ μου” του λέω “ο Θεός σ’ έστειλε”,

και βαλθήκαμε με ζέση κι οι δυο επί τώ έργω.

 

 

 

THE BLIND MAN WITH THE OIL LAMP

 

It was dark and I had taken the biggest decision of the century: I

would save the world! But how? Thousands of thoughts pounded my

mind when I heard footsteps; I opened the door and saw the blind

man of the opposite room holding an oil lamp and walking in

the hallway ready to go down the stairs “what does he need the oil

lamp?” I ask myself when suddenly the thought came to me: I had

found the solution “my brother” I say to him “God has sent you”

and we both eagerly commenced our duty.

 

 

TASOS LIVADITIS, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Vancouver, 2014

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

 

Advertisements

It’s no longer there… a “We’ve Moved” sign placed up high… some things can’t be moved immediately or afterwards such as the pages, folded at the edges, to be read less than to be recollected, such as the queue in front of the cash register such as the backbones of saints I search for the…

via The Bookshop on Saint Andrew’s Street — diasporic literature

THEY LIVE #6: Όρσον Ουέλς

Posted: 09/12/2016 by vequinox in Literature

dimart

—του Αλέξανδρου Ζωγραφάκη—

Πολλές φορές συνδιαλέγομαι με ήρωες βιβλίων ή με συγγραφείς που έχω αγαπήσει. Μου αρέσει να φαντάζομαι τις αντιδράσεις τους σε δικά μου προβλήματα. Έτσι εξάλλου μου ήρθε η ιδέα να τους βάλω σε κείμενα όπου θα εμφανίζονται σε καταστάσεις μιας πεζής καθημερινότητας. — Α. Ζ.

* * *

Βουκουρεστίου, Μπραζίλιαν. Φοράει καστανόμαυρο τουίντ σακάκι, μαύρο παντελόνι, και καφέ double monks. Ανάβει ένα Romeo y Julieta. Έχει ήδη πιει δυο εσπρέσο, αλλά δεν αφήνει τον σερβιτόρο να μαζέψει τα φλυτζάνια. «Θα καθαρίσει το τραπέζι όταν σηκωθώ. Μέχρι τότε θα μάθουμε να ζούμε με τις συνέπειες των πράξεων μας», μου λέει. Χαζεύει τους κουστουμαρισμένους μεσήλικες που παριστάνουν τα παιδαρέλια στα παρακείμενα τραπέζια. Παρατηρεί ότι μερικοί έχουν στα πόδια τους σακίδια. Του εξηγώ ότι ακριβώς από πάνω μας βρίσκεται τρέντι γυμναστήριο. Χαμογελάει. «Το βρίσκω πολύ σωστό να προσέχεις τη σιλουέτα σου. Ειδικά τα πρώτα χρόνια της ζωής σου», λέει. Είναι…

View original post 177 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η απόσυρση

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Δεν έχω να πω πια τίποτα.

Σιγά σιγά απομακρύνομαι και απ’ το φως και απ’ το λόγο
έφυγαν όλα μες στο μισοσκόταδο και τις νεροφαγιές
η επανάσταση πουλήθηκε στα δυτικά κομφόρ
το έργο-απάτη παίχτηκε σε όλα τα θέατρα του κόσμου
στα σινεμά και στα πορνεία και τη διαφθορά.

Δεν έχω να μιλήσω πια για τίποτα.

Βλέμματα κοιτάζουν αδιάφορα πνιγμένα στα αγχολυτικά
στιγμές κατασκευάζουν δολοφόνους στη σκηνή
ζούμε πια τρώγοντας τα περιττώματα της ιστορίας
αλήθειες συμπεριφέρονται σαν ψέματα, η βία σαν βροχή.

Δεν έχω τίποτα να θυμηθώ τίποτα πια να γράψω.

Φεύγουμε δίχως να νιώθουμε πως το καράβι έχει σαλπάρει
χρόνια γεμάτα απογοήτευση, νεκρές φαντασιώσεις και σιωπές
τίποτα δεν έχει διασωθεί ούτε συγκίνηση ούτε πάθος
παγιδευμένοι αρουραίοι προσπαθούν να βγουν απ’ το οχυρό…

Γι’ αυτό κι εγώ, δεν έχω τίποτα να πω
σ’ ένα παγκόσμιο τίποτα δηλώνω άφθογγος αρούρης
και αποσύρομαι.

Από τη συλλογή Αποτελέσματα…

View original post 19 more words