Archive for 07/12/2016

autumn leaves cover

ΡΟΥΤΙΝΑ

 

Είπες συχνά πως έπρεπε

ν’ αλλάξουμε συνήθειες

είπες θ `ταν καλό

καινούρια αρχή να κάναμε

 

νέο σκοπό ο κόσμος

πως χρειαζόταν

από της φύσης τα στοιχεία

βοήθεια να λάβει

κι από φίλους κι άσπονδους εχθρούς

 

μα πάντα καθισμένος

σε πολυθρόνα έμενες

και υποστήριζες πεποίθησή σου

κρατώντας πάντοτες σφιχτά

της πολυθρόνας το χειρομοχλό

 

 

ROUTINE

 

Often you said, we need

to change our habits

a new beginning to commence

new purpose our life needed

 

help from its elements

from foes and friends

and all along

 

you stayed sat

in lush recliner and

always you upheld

your beliefs while

tightly in hand

you held

the recliner’s lever

 

AUTUMN LEAVES, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2014

www.ekstasiseditions.com

www.manolisaligizakis.com

 

Advertisements

η βροχή ΙΙ/ σπονδές

Posted: 07/12/2016 by vequinox in Literature

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

the-ramblas-in-the-rain-web.jpg

η βροχή, ένα φοιτητικό ημιυπόγειο
με έπιπλα που έτριζαν από αρθριτικά,
κι ένα ασταθές φουρνάκι,

η βροχή, ένα ποτάμι από μελάνι,
και η πηγές του,
-η παλιά Ολιβέττι-
σαν συνέρχονται οι λέξεις,
ντροπιασμένες από την ευεργετική οξείδωση
– άγριοι φίλοι που μας αγαπούν μέσα από την πάρτη τους,
κι η αγνή αδιαφορία μας
για το χρόνο γενικά,
κυριαρχεί –

η βροχή, ο Ρασκόλνικοφ,
κι όλες οι καιόμενες σπονδές της αφελούς νεότητας,
με καφέ και – παλαιότερα – τσιγάρα,
νωπές εφημερίδες,
και μια μακάβρια κουβέντα για τον Ντιντερό,
υποσκάπτουν την ανάγκη μας
σαν δάκρυα μετάνοιας δίχως αντικείμενο,
μια ζωή που μας διαφεύγει και τη νοσταλγούμε,
μια ζωή που βιώθηκε και πάει/

photo: Francesc Català-Roca (Valls, Tarragona, Spain, 1922 – Barcelona, Spain, 1998)
Las Ramblas con lluvia (The Ramblas in the Rain)
1950 (circa) / Posthumous print, 2003
Selenium-toned gelatin silver print on paper
47.7 x 37.5 cm

View original post

Αίτηση δεσποινίδος

Posted: 07/12/2016 by vequinox in Literature

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

bia1

Συμπλήρωσε στην αίτηση:
Επάγγελμα: Μαμή της Ιστορίας.
Απόφοιτη μαχών.
Ετών πολλών χιλίων.
Έδειξε την κοιλιά της στον υπάλληλο
τη φούστα σήκωσε να δει αυτός
τις δαγκωνιές των μπολσεβίκων, να πιστέψει.

Αιτούμαι επιδόματος σπασμών
Αιτούμαι ένα ταμπόν επαναστάσεως
να μου ρουφά το αίμα
Αιτούμαι εραστή των κάτω άκρων
Αιτούμαι εραστή γλουτών
Αιτούμαι εραστή γοφών και μέσης Αφρικής
Αιτούμαι εραστή ρογών
Αιτούμαι εραστή λαιμού και ωμοπλάτης
Αιτούμαι εραστή σχισμής και διακορεύσεως
Αιτούμαι εραστή χαδιών πριν και μετά.

Να, υπογράψτε εδώ, της είπε ο υπάλληλος.
Εδώ, που υπογράφουν με σταυρό οι αναλφάβητοι
-της γης οι κολασμένοι-
και οι ανέραστες κοπέλες με φαλλό.

Κάθε Δευτέρα βράδυ στις εννιά
συνεδριάζει η επιτροπή για τις παρτούζες
να περιμένετε τηλέφωνο απ’ τον αρμόδιο οργασμό
δεσποινίς Βία.

Και τότε αυτή πλησίασε
ρουφώντας απ’ το στόμα του τη λέξη οργασμό
κι έτρεξε να προλάβει
τ’ αεροπλάνο για Συρία.

View original post

grassrootreuter

αναδημοσίευση από εδώ: http://www.xronos.gr/reportaz/i-istoria-ton-864-evraion-poy-ektopistikan-apo-tin-komotini

Το βράδυ της 3ης Μαρτίου του 1943, μεταξύ 4 και 7:30 το πρωί, οι Εβραίοι της Κομοτηνής μεταφέρθηκαν διά της βίας στην καπναποθήκη πίσω από το ταχυδρομείο, και μετά από δύο ημέρες από το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης ξεκίνησε το ταξίδι προς την Πολωνία, όπου εξοντώθηκαν

Δήμητρα Συμεωνίδου

O Ζοζέφ Λεβή, ήταν Ελληνοεβραίος φαρμακοποιός της Κομοτηνής. Ο Ζοζέφ, η γυναίκα του Φορτουνέ (νοικοκυρά) και τα παιδιά τους Αρμάνδο (μαθητής Γυμνασίου) και Μαίρη (νήπιο) συνελήφθησαν κυριολεκτικά στον ύπνο τους στις 4 το πρωί της 4ης Μαρτίου 1943 στο σπίτι τους στην παλιά οδό Ξάνθης-Κομοτηνής, εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν στην Τρεμπλίνκα της Πολωνίας στο τέλος του ίδιου μήνα του 1943.

Αυτή είναι η ιστορία της οικογένειας Λεβή και οι φωτογραφίες τους με το κίτρινο άστρο είναι μοναδικό ντοκουμέντο της τύχης των 864 Εβραίων, που εκτοπίστηκαν από την Κομοτηνή.

Ο Βασίλης Ριτζαλέος μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας Δημοκρίτειο…

View original post 1,097 more words

Altamont 1969

Posted: 07/12/2016 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #879
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Σαν σήμερα πριν από 47 χρόνια, στις 6 Δεκεμβρίου του 1969, έπεσαν οι θλιβεροί τίτλοι τέλους της ανεπανάληπτης για τον δυτικό πολιτισμό δεκαετίας του ’60. Μία κατάμαυρη σελίδα της ροκ μουσικής γράφτηκε εκείνη τη μέρα στο Άλταμοντ, στη βόρεια Καλιφόρνια, στο πλαίσιο του αλήστου μνήμης Altamont Speedway Free Festival, το οποίο έμελλε να γίνει η ταφόπλακα της αντικουλτούρας των 60s. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από το τέλος του 6ου κεφαλαίου, με τίτλο «Ψευδοκουλτούρα, Γελοιότητα και Υπερβολή», του βιβλίου Μια Γενιά σε Κίνηση. Μουσική και Πολιτισμός τη Δεκαετία του ’60 του DavidPichaske (μετάφραση: Χίλντα Παπαδημητρίου, Εκδόσεις Κουκκίδα, 2016, σσ. 453-456):

Ωστόσο, το πιο αποκαρδιωτικό χτύπημα από όλα ήταν η συναυλία των Rolling Stones στο Άλταμοντ Σπιντγουέι, στις 6 Δεκεμβρίου του 1969. Ο Μικ Τζάγκερ ήταν ένας από εμάς. Τον γνωρίζαμε, τον αγαπούσαμε, λατρεύαμε τη σατανική…

View original post 830 more words