Archive for 21/10/2016

Piano Poetry Pantelis Politics

The French philosopher Jean-Luc Nancy opens his book Listening/À l’écoute (2002) with two questions:  “Is listening something of which philosophy is capable? … Isn’t the philosopher someone who always hears/entend (and who hears everything), but who cannot listen, or who, more precisely neutralizes listening within himself, so that he can philosophize?” (2007, p. 1)

The philosophy of music is a rather new and limited field of inquiry. The names associated with it remain few – in order of year of birth, Schopenhauer, Kierkegaard, Nietzsche, Bloch, Ingarden, Jankélévitch, Adorno, Barthes, Deleuze, Cavell, Bernard Williams, Badiou, Kendall Walton. (I am not considering here the substantial work of musicology.) Arguably, since E. T. A. Hofmann most important reflections on music have been written by fiction writers (Balzac, Thomas Mann, Carpentier), poets (Rilke, Stevens, Zagajewski), and musicians (Berlioz, Wagner, Schönberg, Stravinsky, Thomson). Furthermore, some of the most penetrating and influential musical aesthetics have…

View original post 168 more words

Advertisements

To Koskino

expressionism_authority

Η ζωή του
και την έπαιζε σωστά,
φιλμ αγιοσύνης,
ύμνοι της χαράς
και κλασική παιδεία,
υπολόγιζε και το θεό,
μαστουρωμένος:
με σκέψεις καλές
με λέξεις καλύτερες
και με ψυχή:
ηχογραφήσεις,
μιξαρισμένες
με ψιθυριστές
κραυγές αρπακτικών•
και οι πράξεις του,
κοράκια λευκά,
τρομπαρισμένος αέρας
και κιτρινισμένες
ταπετσαρίες
σε δωμάτια γυμνά,
κριτής,
επικριτής
και προσκυνημένος•
κι εγώ,
τον κοίταζα:
λιμνάζοντα υγρά
σε φαγωμένα μέταλλα
και αρουραίοι
να λιάζονται·
όλα καθρέπτιζαν,
μου φαινόταν:
μια πουτάνα
εκτός υπηρεσίας•
5-8-2013

View original post

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Στα αρχαία

Ποίηση: Γιώργος Ιωάννου
Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης
Τραγούδι: Ανδρέας Καρακότας
Δίσκος: Ερωτικός λόγος [Έρως ανίκατε] (2008)

Μέσα στα αρχαία
πήγαμε παρέα
πήγαμε, πήγαμε
να τη βρούμε, φως μου
τη χαρά του κόσμου
να τη βρούμε, φως μου
πήγαμε, πήγαμε

Φύλακες, τουρίστες
τις κορδέλες λύσ’ τες
φύλακες, φύλακες
έχει εδώ γρασίδι
κι ένα μαύρο φίδι
κι ένα μαύρο φίδι
φύλακες, φύλακες

Κάτσαμε στο λάκκο
φύγε, φιλαράκο
φίλε μου, φίλε μου
έχουμε να πούμε
ύστερα θα πιούμε
έχουμε να πούμε
φίλε μου, φίλε μου

Μη γελάς μ’ εμένα
είμαι μια παρθένα
μη γελάς, μη γελάς
έσπασα το βάζο
τώρα αναστενάζω
τώρα αναστενάζω
μη γελάς, μη γελάς

Τρέχα για φαντάρο
για φωτιά, τσιγάρο
φίλε μου, για φωτιά
δε σ’ αντέχω τώρα
ζήτα του την ώρα
δε σ’ αντέχω τώρα
μη γελάς, μη γελάς

Οι βλακείες τέρμα
πλέον ούτε κέρμα
μη γελάς, μη γελάς
δε ζητώ αγάπη
σα να είναι χάδι
δε ζητώ…

View original post 5 more words

The Clearing

Posted: 21/10/2016 by vequinox in Literature

Γι­ῶρ­γος Χου­λιά­ρας Πυ­ρο­τε­χνή­μα­τα Α ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ καὶ ἄλ­λα, ἀλ­λὰ ἐ­γὼ ἕ­να μό­νον εἶ­δα βγαί­νον­τας στὸ μπαλ­κό­νι καὶ ἔ­τρε­ξα νὰ τῆς πῶ μή­πως προ­λά­βει, κα­θὼς ἐ­κρη­κτι­κὰ εἶ­χε μπεῖ στὸ μπά­νιο. Ἤ­δη ὅ­μως εἶ­χε ἀ­νοί­ξει τὸ νε­ρό, ποὺ κυ­λᾶ στὸ σῶ­μα ὅ­πως οἱ φω­τει­νὲς λάμ­ψεις στὶς πτυ­χώ­σεις τοῦ σκο­τει­νοῦ οὐ­ρα­νοῦ, ἐ­νῶ ὅ­ταν ξα­να­βγῆ­κα στὸ μπαλ­κό­νι εἶ­χαν ὅ­λα […]

via Γιῶργος Χουλιάρας: Πυροτεχνήματα — Πλανόδιον – Ιστορίες Μπονζάι