Πολλές δουλειές

Posted: October 13, 2016 by vequinox in Literature

Πότε-πότε την Κυριακή

20160718_203151.jpg

Μια γυναίκα σ’ έναν τόπο μακρινό, ξυπνάει από τα χαράματα και κάνει δουλειές κρυφά απ’ τα παιδιά της. Δεν θέλει να την δουν, μην την μαλώσουν. Είναι μεγάλη πια, έχει τόσα προβλήματα.  Τις κάνει με κινήσεις  μετρημένες, βιαστικές· ίσα να προλάβει. Να προλάβει τον χρόνο, τον παρελθοντικό, που την κυνηγάει ακόμα και τώρα φορτωμένος με δώρα απ’ τα παλιά, αναμνήσεις θα τις πει, που εκείνη δεν θέλει να θυμάται.

Σκουπίζει τις σκάλες για να καθαρίσει την σκόνη απ’ τα παλιά. Ξεχορταριάζει τον κήπο για να ξεριζώσει την θλίψη απ’ την καρδιά της. Κι όποτε με βλέπει να περνάω, σηκώνει το δάχτυλο στα χείλη, νόημα να μην πω τίποτα σε κανένα. «Έχω σχεδόν τελειώσει, εσύ τσιμουδιά», μου λέει και χαμογελάει σαν κοριτσάκι που μόλις βρήκε συνένοχο στις σκανταλιές.

Μια γυναίκα σ’ έναν τόπο μακρινό, μου είπε ότι φοβάται την νύχτα γιατί τότε αρχίζει να θυμάται.  Η ζωή έχει πολλές δυσκολίες. Όταν…

View original post 140 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s