Mute

Posted: October 8, 2016 by vequinox in Literature

Πότε-πότε την Κυριακή

Στον απόηχο της μέρας στέκεσαι αμήχανος. Γυρνάς στο σπίτι νευρικός, σαστισμένος.Να κανονίσεις κανένα ποτό ή να μείνεις σπίτι. Πόση μοναξιά μπορείς να αντέξεις απόψε; Ή καλύτερα, ποιο είδος μοναξιάς θα ήταν λιγότερο υποφερτό;

Ο γείτονας έχει πάλι στο τέρμα την μουσική. Μαλάκας μεγάλος.Αλλά κι εσύ,ούτε ένα ραδιοφωνάκι δεν έχεις καταφέρει να αγοράσεις. Αν σε ρωτήσουν τί μουσική ακούς, δεν ξέρεις να πεις. Θα απάντήσεις προβλέψιμα δωματίου, αλλά δεν βγήκες ποτέ και πιο έξω.

Φθινοπωριάζει και φοβάσαι. Γι’αυτό αρχίζεις τα σχέδια. Γεμίζεις το πρόγραμμα μήπως και αδειάσει λίγο το μυαλό που όλο τρέχει μπρος πίσω.

Άνοιγεις και την τηλέοραση, στο mute. Θες να έχεις “κάτι να παίζει”, αλλά αρνείσαι να το ακούσεις.Έτσι έχεις εκπαιδευτεί να κάνεις και με τους ανθρώπους. Βουβός κινηματογράφος η ζωή σου κι εσύ θεατής, με την ψευδαίσθηση του σκηνοθέτη.

Και μετά απόρεις με την τόση ησυχία.

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s