Μια νύχτα στο Σαντιάγκο,το γαλάζιο σπίτι της Σάντα Φέ, β]

Posted: 04/10/2016 by vequinox in Literature

Αέναη κίνηση

Η Καμίλ και η Χαβιέρα πήγαιναν συχνά στης Αμπουέλας. Τις πήγαινε, Σάββατο απόγευμα, ο Τόνιο, να βρουν τους φίλους τους, τα εγγόνια της. Τους άρεσε να παίζουν μπάλα, να συναγωνίζονται στο σχέδιο και, πάνω απ’ όλα, τα γλυκά αυτής της τόσο αγαπημένης θετής γιαγιάς.

Η Αμπουέλα: τα αυστηρά και κανονικά χαρακτηριστικά του προσώπου της που δημιουργούν αντίθεση με τις άσπρες τούφες της, τα κοντά ίσια μαλλιά της, το καστανόχρωμο δέρμα της. Μόνο οι αδρές ρυτίδες γύρω απ’τα μαύρα μάτια της μαρτυρούν τα πενήντα χρόνια αυτής της σεμνής γυναίκας.

Η ευωδιά του ψωμιού στο φούρνο, τις Κυριακές…Κι ακόμα, η γεύση της τελευταίας της μηλόπιτας. Η Αμπουέλα…ανάμεσα στα πήγαινέλα του μαύρου της φορέματος εμφανίζεται ξαφνικά ο Τόνιο. Τον θυμάμαι κι αυτόν, ακόμα. Δεν μπορώ να ξεφύγω. Η Αμπουέλα, η μάνα του, μ’ εκείνη την συγκαταβατική υπεροψία που δεν την εγκατέλειπε ποτέ, εκείνη τη διαίσθηση και τη φρονιμάδα των ανθρώπων του λαού, σε…

View original post 1,282 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s