Archive for 01/10/2016

Περί της απώλειας

Posted: 01/10/2016 by vequinox in Literature

Παιδείας Εγκώμιον

clip_image002[39]

Χατζηκυριάκος-Γκίκας Νίκος (1906 – 1994), Κηφισιά, 1973

Του Νίκου Τσούλια

     Ίσως να συνιστά ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην ιστορία του ανθρώπου. Η απώλεια άλλωστε έχει συνδεθεί με το προπατορικό αμάρτημα, με το χαμένο παράδεισο του γένους του ανθρώπου που δημιουργεί ενοχή για κάθε άνθρωπο που γεννιέται. Η απώλεια αντιμάχεται την ίδια την πορεία της ζωής, γιατί η ζωή καθεαυτή είναι κέρδος έναντι της φθοράς και της ανυπαρξίας, γιατί ζωή είναι αγώνας κάθε στιγμή ενάντια στην απώλεια. Μπορεί να υπάρξει άνθρωπος χωρίς να έχει μόνιμο φόβο ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να χάσει την υγεία του, να χάσει την αρτιότητά του, ψυχική και σωματική;

View original post 827 more words

Advertisements

Το Μαντείο της Δωδώνης

Posted: 01/10/2016 by vequinox in Literature

ΕΛΛΑΣ

«Ζεύς ην, Ζεύς εστί, Ζεύς έσεται. Ώ, Μεγάλε Ζεύ!».


Σύμφωνα με την παράδοση η Δωδώνη κατοικείται από τους πρώτους Ιεροφάντες του Διός τους Σελλούς, πολύ πιό πριν από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνος και πήρε τ’ όνομά της από την Ωκεανίδα Νύμφη Δωδώνη ή από τον Δώδωνο ποταμό ή απ’ τη λέξη “Δωδώ” που σημαίνει “μπουμπουνητό” ή απ’ το ρήμα δίδωμι, επειδή η πεδιάδα της Δωδώνης ήταν πλούσια και εύφορη. Η πόλη είναι γνωστή από το Μαντείο της, τον χώρο που λατρευόταν η Θεά Γη κι αργότερα καθιερώθηκε η συλλατρεία του Δωδωναίου Διός και της Διώνης.

Όπως λέει ο μύθος δύο τρυγόνια έφυγαν από την Αίγυπτο. Το ένα από αυτά στάθηκε στην έρημο της Λιβύης, όπου χτίστηκε το μαντείο του Άμμωνος Διός, ενώ το άλλο ήρθε και κάθησε στη γέρικη βελανιδιά της Δωδώνης όπου ιδρύθηκε το Μαντείο της Δωδώνης. Εκεί λατρευόταν ο Ζεύς ο Πελασγικός, Δωδωναίος και Νάϊος και η σύζυγός…

View original post 575 more words

ΕΛΛΑΣ

“Θεσπρωτών και Μολοσσών μετά τον κατακλυσμόν ιστορούσι Φαέθοντα βασιλεύσαι πρώτον ένα των μετά Πελασγού παραγενομένων εις την Ήπειρον ένιοι δε Δευκαλίωνα και Πύρραν”

Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς οι Θεσπρωτοί είναι απόγονοι των Πελασγών ή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας απ΄τους οποίους γεννήθηκε ο Έλλην ο γενάρχης των Ελλήνων. Στα κείμενα των αρχαίων συγγραφέων η ιστορική αλήθεια καλύπτεται από τον μύθο, ωστόσο ίσως είναι αλήθεια ότι η Θεσπρωτία είναι η κοιτίδα του Ελληνισμού. Άλλωστε μία από τις σπουδαιότερες προϊστορικές πολιτείες της ήταν η Έλλα. Η Θεσπρωτία στα αρχαία χρόνια είχε περίπου την ίδια έκταση με σήμερα, αλλά το όριό της στο νότο ήταν ο ποταμός Αχέροντας και τα Κασώπεια όρη. Κοντά στις εκβολές του Αχέροντα ήταν άλλη μια σπουδαία προϊστορική πόλη η Εφύρα, ιδρυμένη από τον Εφύρο απόγονο του Θεσπρωτού. Στον βασιλιά αυτής της πόλης τον Φείδωνα έρχεται ο Οδυσσέας να αγοράσει δηλητήριο για τα βέλη…

View original post 1,306 more words

Παιδείας Εγκώμιον

Κώστας Ριτσώνης

Σαν βρέχει θυμάμαι το Παρίσι
τη συνοικία Μπιτονβίλ
μες στο κλειστό δωμάτιο
Μαροκινοί Σπανιόλοι Πορτογάλοι
και δυο παιδιά απ’ τον Βόλο
ακούνε ένα πικρό τραγούδι της βροχής
πάνω στη λαμαρίνα

Καταραμένες πόλεις της Ευρώπης
κτισμένες πάνω σε ηλεκτρικά καλώδια
και τσιμεντένιες γέφυρες

Από τη συλλογή Αγκαλιά (ποιήματα 1969-1971)
(εκδ. Διαγωνίου, 1974)

Goran Bregovic & Μιχάλης Γκανάς, Το τραγούδι της βροχής

(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος:
Θεσσαλονίκη Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα (1997)

https://thepoetsiloved.wordpress.com/

View original post

Η θρησκεία ανάμεσα στα άτομα και την κοινωνία [ Φοίβος Γκικόπουλος / Ελλάδα / 01.10.16 ] Όταν, πριν από εκατόν είκοσι πέντε χρόνια, ο Νίτσε άρχιζε το τρίτο κεφάλαιο του περίφημου βιβλίου του Η χαρούμενη επιστήμη (1882) με τον θάνατο του Θεού, αυτή η δήλωση είχε τότε σ’ ολόκληρη την πνευματική τάξη της δύσης το αποτέλεσμα μιας ηλεκτρικής εκκένωσης. Ήταν πράγματι […]

via Η θρησκεία ανάμεσα στα άτομα και την κοινωνία — Ώρα Κοινής Ανησυχίας