Posted: 22/09/2016 by vequinox in Literature






Στης μέρας σου τη σκοτεινιά

παιδίσκης χαμογέλιο ανακάλυψα

και ξάφνου χόρεψε η άνοιξη

ανάμεσα στις τρυφερές πευκοβελόνες


ήταν και του σπουργίτη το τραγούδι

το ταίρι του σιμά που προσκαλούσε

πρώτη φορά που τ’ άκουσα

στα φύλλα τ’ αραιά μίας βραγιάς

που σαν απόηχος βροχής μου θύμισε

ψίθυρο διαλογισμού που ένιωσα

στο “Τυφλό Παιδί” και στο “Φιλί”

Μπρανκούσι στου Μουσείου σου

την απτή αίθουσα που είδα


Κραϊόβα, πόλη ασκητική

του αναχωρητή σφύζουσα φλέβα


που στου παιδιού το κλάμα λειτουργείς

και στου πολιτισμού τη φάτνη

περήφανη παιδίσκη γελαστή

το μέλλον αισιόδοξα που προσκαλείς


Κραϊόβα, πόλη καλαίσθητη Ρουμανική

το μονοπάτι μου υπογγράμμισες καταγαυσμού





In the darkness of your day

the smile of a female youth I discovered

and suddenly the spring appeared

among the softened pine needles


the sparrow’s chirp calling his mate

that firstly I heard amid

the thin foliage of the shrubs

echo of soothing raindrops reminded me

the meditative whisper I felt

in the “Blind Boy” and “The Kiss”

by Brancusi that I encountered

in your Museum’s prudent display


Craiova, city of the ascetic

and pulsing vein of the anchorite


you’ve functioned in the boy’s sweet cry

and in the cradle of civilization

proud female smiling youth

with optimism the future you invite


Craiova, artistic city of Romania

my path to illumination you’ve underscored


~ Manolis Aligizakis, for my visit to the city of Craiova, Romania.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s