Archive for 16/09/2016

images

 

ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΥ

 

Τον Αύγουστο του 34,

ταξιδεύοντας με τραίνο

από τη Βαϊμάρη στο Βερολίνο,

αποφάσισε να κάνει μια στάση στη Villa Silberblick,

να επισκεφτεί το μέρος

όπου έκλεισε τα μάτια

ο αγαπημένος του φιλόσοφος,

και να υποβάλει τα σέβη του

στην ογδονταεξάχρονη αδερφή του Ελίζαμπετ.

 

Μπαίνοντας στο σπίτι

κρατούσε ένα μαστίγιο

που χτυπούσε νευρικά στο πόδι.

Όταν βγήκε λίγο αργότερα

έπαιζε στο δεξί του χέρι ένα μπαστούνι.

Στους αξιωματικούς που τον συνόδευαν είπε:

«Τι υπέροχη κυρία!

Αληθινή Γερμανίδα!

Τέτοιες γυναίκες

είναι η ραχοκοκαλιά του έθνους μας.

Μου χάρισε το μπαστούνι του Νίτσε!

Το μπαστούνι του Übermensch!

Όπως μου εκμυστηρεύτηκε,

μόνο εγώ αξίζει να το κρατώ,

γιατί μόνο εγώ έχω καταλάβει σε βάθος

την  Weltanschauung του,

μόνο εγώ μπορώ να εκπληρώσω το τρομακτικό του όνειρο.

Μόνο εγώ,

ο Adolf Hitler,

o Fuhrer!»

 

 

 

THE CANE OF UBERMENSCH

 

 

August of 1934

travelling by train

from Weimer to Berlin

he decided to stop by the Villa Silberblick

to pay a visit to the place

where he closed his eyes

his beloved philosopher

and to pay his respects

to the philosopher’s eighty six year old sister Elizabeth

Upon entering the house

he held a whip

which he stroke nervously onto his leg

When later on he got out

he played with a cane in his right hand.

To the officers who escorted him he said:

What a beautiful lady

True German

Such ladies

are the backbone of our nation

she gifted me with Nietzsche’s cane.

The cane of Ubermensch!

As she explained to me

I’m the only one who deserves to hold it

because only I have understood

his Weltanschauung

only I can bring his horrible dream to fruition.

Only I

Adolf Hitler

the Fuhrer!

 

Translated by Manolis Aligizakis

Advertisements

Έγκλημα και Τιμωρία/Crime and Punishment/Crime et Châtiment/Delitto e castigo/Преступление и наказание

john-wayne-gacy.jpg

Της Νίνας Κουλετάκη

Σε όλους όσοι τον συναντούσαν, ο JohnWayneGacy έδινε την εντύπωση συμπαθητικού και πρόσχαρου ανθρώπου.Έχαιρε του απεριόριστου σεβασμού της κοινότητας, ήταν γοητευτικός και ευπροσήγορος.Καλός καθολικός και έξυπνος επιχειρηματίας ο οποίος, όταν δεν ήταν απασχολημένος με την κατασκευαστική του εταιρεία, δραστηριοποιούταν στους Jaycees και ήταν κομματάρχης του Δημοκρατικού Κόμματος στην περιφέρειά του.Περνούσε αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο του με το να διοργανώνει πάρτυ για τους φίλους και γείτονες, προσέφερε κοινωνική εργασία με το να διασκεδάζει παιδιάστα νοσοκομεία, ντυμένος ως «Πόγκο ο Κλόουν».Ήταν, όπως όλοι γνώριζαν,ένας γενναιόδωρος, εργατικός, φιλικός οικογενειάρχης.Αυτό, όμως, ήταν το πρόσωπο που έδειχνε στους άλλους.Κάτω από τη μάσκα του κλόουν κρυβόταν ένας διεστραμμένος δαίμονας.

gacycarter.jpgΗ αποκάλυψη, τον Δεκέμβριο του 1978, ότι ο JohnWayneGacy ήταν ένας σαδιστής ομοφυλόφιλος κατά συρροή δολοφόνος, έπεσε σαν κεραυνός στους γείτονες, φίλους και επαγγελματικούς συνεργάτες του.Ήταν επίσης ένα βαρύ πλήγμα για το Δημοκρατικό Κόμμα και τον Πρόεδρο JimmyCarter

View original post 1,904 more words

ΕΛΛΑΣ

Η κορυφή του θόλου γκρεμίστηκε στη διάρκεια της ΒενετοκρατίαςΗ κορυφή του θόλου γκρεμίστηκε στη διάρκεια της Βενετοκρατίας.

Ο μεγαλύτερος μυκηναϊκός τάφος σ’ ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα βρέθηκε στην Κεφαλονιά και μαρτυρά τη σπουδαία θέση του νησιού στα ομηρικά χρόνια.

View original post 275 more words

ΕΛΛΑΣ

hnioxos.limghandlerTα ίχνη του αρχαιότερου σωζόμενου ιπποδρόμου στην Ελλάδα, εκείνου των Δελφών – όπου στέφθηκε νικητής ο Ηνίοχος, η φήμη του οποίου έφτασε ως τις μέρες μας χάρη στο αριστουργηματικό χάλκινο άγαλμά του που εκτίθεται στο τοπικό μουσείο- εκτιμά ότι εντόπισε ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πάνος Βαλαβάνης. Και παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς του σε διάλεξη που έδωσε στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

View original post 224 more words

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

chrisbotsis

ΣΦΙΧΤΟ ΜΑΝΙΚΙ

Είχα ένα όνειρο τις προάλλες,
ήμουνα λέει ένας γυμνοσάλιαγκας, η κάποιο είδος
μαλάκιου τελοσπάντων.
Και δεν υπήρχα ακριβώς, τουλάχιστον
δεν υπήρχε η έννοια του “εγώ είμαι ζωντανός και
παρών”, και απλώς γλιστρούσα
από ΄δω και από ΄κει, ένας κόσμος χωρίς τριβή, και
τα πάντα μπαινόβγαιναν
μεταξύ τους, δεν υπήρχαν διαφοροποιήσεις,
όλα ήταν ένα και ένα ήταν όλα. Ξαφνικά όμως,
με τύλιξε μια βαριά
κουβέρτα φτιαγμένη από γνώριμο κρέας, με κόκαλα
και φλέβες και κλειδώσεις,
και με είχε σα μια λουκανικόπιτα, η οποία
σιγά σιγά με απέβαλε, όπως το σκατό αποβάλλεται από
το σφιχτό μοβ
μανίκι το πρωκτού, και με τράβηξαν
και με σήκωσαν από τα ψωριασμένα μου πόδια, μου έχωσαν
δυο, τρεις χαστούκες
και φώναξαν: “Ένα αγόρι! Ένα αγόρι!”
Και εγώ γκάριζα μια αιωνόβια κραυγή, πραγματικά, δεν ήμουν
τίποτ΄ άλλο από ένα ορθάνοιχτο
στόμα, με ωμά ούλα και ρυτιδιασμένο
δέρμα από φλούδα πατάτας. Και όλοι φώναζαν οργιαστικά:
“Να…

View original post 803 more words