Yannis Ritsos

Posted: 29/08/2016 by vequinox in Literature





Μπαίνουν τα δέντρα απ’ τα παράθυρα, γεμίζουν φύλλα τα τραπέζια,

οι δυο πολυθρόνες, το κρεβάτι. Δε μένει διόλου χώρος

για μια δική σου πράξη ή κίνηση. Όλα είναι ξένα. Θα πρέπει

να κρατηθείς απ’ τους ήχους της θάλασσας, απ’ τις φωνές

των τρυγητών, του οπωροπώλη, των κολυμβητών. Οι ρήτορες

κατέβηκαν πια απ’ την εξέδρα. Οι μουσικοί σκορπίσαν. Δε μένει

πάρεξ ένα χρυσό σπαθί μπηγμένο στο ταμπούρλο.






The trees enter through the windows, leaves cover the tables,

the two armchairs, the bed. No space is left for

your movement or action. Everything is strange. You should

be attached to the sounds of the sea, to the voices

of the grape pickers, the fruit vendor, the swimmers. The rhetors

stepped down from the stage. The musicians scattered. There’s

nothing left but a golden sword piercing the drum.




YANNIS RITSOS — POEMS, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013                                                          ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ — Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s