Archive for 29/08/2016

Γιόβανο, Γιόβανκε — dimart

Posted: 29/08/2016 by vequinox in Literature

Αυτό δεν είναι τραγούδι #782 Dj της ημέρας, ο Παναγιώτης Πούτος Παραδοσιακό τραγούδι που μιλά για τον έρωτα ενός νέου. Απευθύνεται στην αγαπημένη του που πλένει τα ρούχα στην όχθη του Βαρδάρη. Συνέχεια του ρίχνει κλεφτές ματιές, αλλά δεν πηγαίνει στο σπίτι του, γιατί η μάνα της δεν την αφήνει. Είναι αναπόφευκτο η παραδοσιακή μουσική […]

via Γιόβανο, Γιόβανκε — dimart

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Τοιχογραφία που απεικονίζει βρέφος. Πλαισιώνει την οροφή της εξωτερικής στοάς του Spedale degli Innocenti, το πρώτο βρεφοκομείο στην Ιστορία. Χτίστηκε στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα  στη Φλωρεντία, στην Piazza S.S. Annunziata. Το βρεφοκομείο φιλοξενούσε τα βρέφη που είχαν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους.  Τοιχογραφία που απεικονίζει βρέφος. Πλαισιώνει την οροφή της εξωτερικής στοάς του Spedale degli Innocenti, το πρώτο βρεφοκομείο στην Ιστορία. Χτίστηκε στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα στη Φλωρεντία, στην Piazza S.S. Annunziata. Το βρεφοκομείο φιλοξενούσε τα βρέφη που είχαν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους.

Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού

Εμείς είμαστε μια άλλη γενιά στη γενιά μας. Μουδιασμένοι, με δισταγμό σέρνουμε τα βήματα σε πλατφόρμες που πέρασε πια το τρένο, μας είπαν, και το επόμενο, ίσως και ν’αργήσει. Αν δεν ενοχλούμε, κι είμαστε καθωσπρέπει, θα μας αφήσουν να τριγυρνάμε στην αίθουσα αναμονής. Μόνο αν είμαστε καθωσπρέπει κι αν τινάζουμε συχνά τα ψίχουλα από πάνω μας.

Και γίναμε, χωρίς να το θέλουμε, Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού.

Ευκαιριακοί Του, ελπίζουμε, Ακόλουθοι,

Μάρτυρες της ανάγκης Του για μια χούφτα κέρματα σε αυτόματο πωλητή αναψυκτικών, μέσα στο καταχείμωνο Tον βρήκαμε να ψάχνεται στις τσέπες του.

Δεν συστηθήκαμε. Ο καθένας είχε όνομα δανεικό από τηλεφωνικό κατάλογο…

View original post 526 more words

A tribute to the poet Giorgos Seferis

Posted: 29/08/2016 by vequinox in Literature

Απολύτως Διαλλακτικός

IMG_20160804_114332060_HDR

It is incredible when some kind of coincidences occur. My adviser, an engineering professor, has just returned from his home, Cyprus, and brought me this book. We have never talked about poetry before and I was genuinely surprised that he gave me this copy, the same edition which my parents used to own. It is no secret that Seferis is perhaps the poet I admire the most. I still remember when I first study his poems in high school something inside me flickered, specifically to «O τελευταίος σταθμός» – “The last stop” (1944) and  his last poem «Επί ασπαλάθων …» – “On calicotomes” (1971). I had realized that this is it, this is my poet. Can’t remember how many times I have read his poems but this is the first time “On a foreign verse” (1931) «Πάνω σ’ έναν ξένο στίχο».

A few words about him. He was born in Vourla…

View original post 291 more words

Yannis Ritsos

Posted: 29/08/2016 by vequinox in Literature

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

 

ΔΥΝΑΤΟ ΦΩΣ

 

Μπαίνουν τα δέντρα απ’ τα παράθυρα, γεμίζουν φύλλα τα τραπέζια,

οι δυο πολυθρόνες, το κρεβάτι. Δε μένει διόλου χώρος

για μια δική σου πράξη ή κίνηση. Όλα είναι ξένα. Θα πρέπει

να κρατηθείς απ’ τους ήχους της θάλασσας, απ’ τις φωνές

των τρυγητών, του οπωροπώλη, των κολυμβητών. Οι ρήτορες

κατέβηκαν πια απ’ την εξέδρα. Οι μουσικοί σκορπίσαν. Δε μένει

πάρεξ ένα χρυσό σπαθί μπηγμένο στο ταμπούρλο.

 

 

 

BRIGHT LIGHT

 

The trees enter through the windows, leaves cover the tables,

the two armchairs, the bed. No space is left for

your movement or action. Everything is strange. You should

be attached to the sounds of the sea, to the voices

of the grape pickers, the fruit vendor, the swimmers. The rhetors

stepped down from the stage. The musicians scattered. There’s

nothing left but a golden sword piercing the drum.

 

 

 

YANNIS RITSOS — POEMS, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013                                                          ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ — Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

www.ekstasiseditions.com

www.libroslibertad.cca

 

The Second Advent of Zeus

Posted: 29/08/2016 by vequinox in Literature

merging dimensions cover

 

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ

 

Και το ανώνυμο δοκίμασα να ονομάσω

 

και να το περιγράψω στα θηρία με εικόνες

της γενιάς μου κι όλοι στα μούτρα μου γελάσαν

τόσο φτηνή τις μέρες κείνες ήταν η ενοχή

που με τα δάκρυά μου αγόρασα πολλή

 

και την ενέργιά μου ανάλωσα να φτάσω

το απρόσιτο, ονειροπόλος που ήμουν,

πεθύμησα να καταλάβω την αθωότητά μου

ξεκολλώντας την από τα νύχια του κενού

γλυκιά φωνή και μυστηριώδης που μου `κραξε

ό,τι σώσεις μές στην αστραπή καθαρό

στον αιώνα θα διαρκέσει

 

κι άφωνος ορθώθηκα μπρος στο σοφό άγαλμα

και διαλογίστηκα στο νόημα

ων ασβεστωμένων σπιτιών στον κόλπο

και στο μεταλικό του παρεκκλησιού σταυρό

που την κληρονομιά μου σταύρωσε

ολόμαυρο της προδιάθεσής μου

 

 

DISPOSITION

 

And I tried to name the nameless and

 

to describe it to the beasts with images

of my kin and they laughed at my expense

so cheap was the guilt those days

that I bought plenty of it with my tears

 

and my energy I devoted to reach

the unreachable, dreamer that I was

and I tried to grasp my innocence

unclasping it from the talons of the void

a voice sweet and mysterious yelled

from deep within my essence what

you will save during the length of a lightning

bolt diaphanous it will remain forever

 

I stood speechless before the wise statue

I pondered on the meaning of the little

whitewashed houses by the bay

and the metal cross of the little chapel

that crucified my inheritance

black stigma of my disposition