Archive for 24/08/2016

Patterns of Meaning

It’s a glorious spring day showing off Northern California at its finest: daffodils unfurl, while fragrant pink and white blossoms adorn the trees announcing that summer is on its way. Only one problem: it’s actually mid-February. We’re supposed to be in the depths of winter. We’re supposed to be getting regular storms and fighting the occasional frost. It’s a surreal spring.

IMG_1255 Gorgeous blossoms emerge in Berkeley, California – in mid-February

Yesterday, the mercury hit 84° F in Berkeley, California. The previous record, set nearly forty years ago, was 73° F. Could be just a chance event, of course. But we know it’s not. It’s the new reality of a climate out of control. We got news the same day that the month of January 2016 was the planet’s hottest month in recorded history.

In the new language of the Anthropocene, this is known as blissonance: the cognitive dissonance of a terrifying world…

View original post 644 more words

Ιορδάνης Π

Είχα διαβάσει και είχα ακούσει πολλά για το σπήλαιο του Νυμφόληπτου που βρίσκεται στον Υμηττό πάνω από τη Βάρη. Πήρε το όνομά του από τον Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, που γύρω στα 450 π.Χ. διαμόρφωσε ετούτο το σπήλαιο σε λατρευτικό τόπο αφιερωμένο στις Νύμφες, τον Πάνα και την Μεγάλη Θεά Ρέα ή Γαία.

View original post 1,035 more words

Tasos Livaditis

Posted: 24/08/2016 by vequinox in Literature


ΚΑΝΕΙΣ δεν ήξερε πως το πρόσωπό μου δεν ήταν αληθινό

και με πόση πανουργία ( κι άλλα ταπεινά τεχνάσματα) συγκράτησα

αυτή την αμφίβολη προσωπίδα, γιατί απ’ την πρώτη μερα είχαμε

χάσει κιόλας το πιο σημαντικό, κι ήμασταν πάντα τόσο λίγο εδώ,

σαν τα χέρια των ζητιάνων, που επιστρέφουν τη νύχτα στον παλιό

τους κάτοχο, φυσικά, το σπίτι ήταν πάντα κλειδωμένο, μα ο άλλος

είχε μπει πολύ πριν,

“πρέπει να βγω” σκέφτηκα, “αλλιώς είμαι χαμένος”, κι ίσως

να το κατόρθωνα, αν δε με πρόδινε το βήμα μου, αυτό το προσεχτι-

κό βήμα των φτωχών, σα να θέλουν ν’ αποφύγουν το χειρότερο,

τόσο σαστισμένο, που ακόμα κι αν δεν υπήρχε ουρανός εμείς εκεί

θα πηγαίναμε.



NONE knew that my face wasn’t real and with such

cunning (and other shady tricks) I retained this ambivalent

mask because from the first day we had already lost the most

important thing and we’ve remained here for such short time

like the hands of beggars that at night retreated to their original

owners; of course the house was always locked though the

other man had already been inside

“I have to go out” I thought “otherwise I’m dead” and

perhaps I could managed this, unless my walk betrayed me

that careful walk of the poor as though trying to avoid the

worst, the so confused, that even if there wasn’t any

sky we would still have ended up there.



~Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2014

Alexandra Bakonika

Posted: 24/08/2016 by vequinox in Literature

Cloe and Alexandra_cover_aug265


Ταίριαζαν και αγαπιόντουσαν.
Όταν ανέβηκαν στην γκαρσονιέρα του
ο άνδρας πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Κατέβασε το ρολό στο παράθυρο για να γίνει σκοτάδι
και έδειξε στη γυναίκα ποιο πορτατίφ ν’ ανάψει
που έδινε αδύναμο, χαμηλό φως.
Στις περιπτύξεις στο κρεβάτι
-ήδη ρούχο δεν έμεινε επάνω τους-
της υποδείκνυε να γυρίζει πότε μπρούμυτα,
ανάσκελα ή επάνω του-
και η γυναίκα γινόταν προκλητική στο έπακρο.



They matched and loved each other.

When upstairs in his flat

he took control of the movements.

He lowered the blinds and

showed her to turn on one

lamp giving out a moody light.

In their embracing in bed,

by then they were totally naked,

he instructed her to lay face down,

to lay her back, to climb on top of him

the woman becoming more aggressive.


Translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2013


Ο Επίκουρος συνοψίζει με μια καίρια διατύπωση τις κύριες θέσεις της ηθικής του θεωρίας ως μιας τετραπλής αρχής που οριοθετεί τον χώρο της ηθικής με μοναδική διαύγεια και αξεπέραστη οικονομία μέσων:

via Η τετραφάρμακος του Επικούρου — ΕΛΛΑΣ