Archive for 26/07/2016

Ματιές γύρω μου… (17/7/2016)

Posted: 26/07/2016 by vequinox in Literature

Σχόλια του Νότη Μαυρουδή

Σχολιάκι 252
(Μετα πάσης ειλικρίνειας…)

Για να σκεφτούμε τώρα: Το θέμα τής απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία, το νέο μακελειό από τους τζιχαντιστές στη Νίκαια, οι δολοφονίες αφροαμερικανών και αστυνομικών στην Αμερική και ποιος ξέρει τι άλλο θα συμβεί ώσπου να ανεβάσω το Σχολιάκι μου (αφού δεν προλαβαίνουμε, καθημερινά πλέον, να μετράμε θύματα απρόβλεπτης βίας). Λουλούδια από δω, λουλούδια από ‘κει, παντού εναποτεθέντα λουλούδια στους νεκρούς, εθνικά πένθη, μεσίστιες σημαίες και-πάνω απ’ όλα-πένθος, φόβος και ανασφάλεια απλώνεται σε όλον τον κόσμο… Σε αυτόν ακριβώς τον κόσμο ζούμε. Από αυτόν είμαστε εξαρτημένοι.
Το νυχτερινό συμβάν της 15ης Ιουλίου στη γείτονα, και μάλιστα σε παγκόσμια απευθείας μετάδοση, χαρακτηρίστηκε ως «δύναμη της ηλεκτρονικής παγκοσμιοποίησης» και αυτό είναι γεγονός ιστορικών διαστάσεων! Και δεν χωράει αμφιβολία πως ακόμα και οι σκοταδιστές πολέμιοι, μέχρι εκείνη τη στιγμή, των ηλεκτρονικών Μέσων, χρησιμοποίησαν αυτήν ακριβώς τη δύναμη για να οδηγήσουν στρατηγικά στην αποτυχία ενός πραξικοπήματος. Ίσως να χρειαστεί να…

View original post 626 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Δημιουργία βίντεο: 23billis]

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Στράτα τη στράτα

Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι:Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος:Πολιτεία Β’ (1964)

Σ’ αυτό το δρόμο
που διάλεξες να πας
κοίτα να προφτάσεις τον καιρό
που ’ναι σαν το κύμα τ’ αλμυρό

Στράτα τη στράτα
σου το ’χω πει
φεύγουν τα νιάτα
σαν αστραπή

Σ’ αυτό το δρόμο
που διάλεξες να πας
πέρασα κι εγώ κάποια βραδιά
για του φεγγαριού την αμμουδιά

Στράτα τη στράτα
σου το ’χω πει
φεύγουν τα νιάτα
σαν αστραπή

Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος | το τρίχορδο της ψυχής μας

View original post

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Δεν υπάρχει Αντιγόνη, μόνο Κρέοντες

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 18.07.16 ]

 
 

Η σύγκρουση μεταξύ των δύο γιων του Οιδίποδα, Πολυνείκη και Ετεοκλή, για την εξουσία στη Θήβα έχει τελειώσει. Τα δύο αδέλφια βρίσκονται νεκρά στο πεδίο της μάχης. Ο Κρέων, ο νέος βασιλιάς της Θήβας, έχει δώσει διαταγή να παραμείνει άταφος ο Πολυνείκης, που πολέμησε ενάντια στην πατρίδα του. Όμως η αδελφή του νεκρού, Αντιγόνη, αποφασίζει να τον τιμήσει με την πρέπουσα ταφή. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Κρέοντα, που, τηρώντας τους νόμους της πολιτείας, την καταδικάζει σε θάνατο. Ο βασιλιάς παραμένει αμετάπειστος ακόμη και μετά την παρέμβαση του γιου του, Αίμονα, και διατάζει να θαφτεί η Αντιγόνη ζωντανή σε μια σπηλιά. Ωστόσο, τα δεινά που έχει προβλέψει ο μάντης Τειρεσίας δεν θα αργήσουν να γίνουν πραγματικότητα. Η καθυστερημένη υπαναχώρηση του βασιλιά δεν θα προλάβει την καταστροφή. Η Αντιγόνη έχει απαγχονιστεί μέσα στη φυλακή της…

View original post 671 more words

Deeply Fully Lively.

Posted: 26/07/2016 by vequinox in Literature

Following the Storm.

Posted: 26/07/2016 by vequinox in Literature