Yannis Ritsos//Γιάννης Ρίτσος

Posted: 07/05/2016 by vequinox in Literature

Ritsos_front large




Τίποτα, βέβαια, δεν έρχεται ολότελα από μόνο του.

Πρέπει κ’ εσύ να ψάξεις για να βρείς. Τα πρωϊνά

ο ήλιος μπαίνει απ’ το ανατολικό παράθυρο, ξεθωριάζει

τις δυο πορφυρές πολυθρόνες, μένει λίγο, αποσύρεται

αφήνοντας πίσω του μια ιδέα προότητας — εκείνο

το ήσυχο σβήσιμο.

Και τα λουλούδια του χαλιού,

απ’ τα πριν πατημένα, έχουν το δίκιο τους, έχουν

τ’ αυτί τους κολλημένο στο πάτωμα, αφουγκράζονται

τον ρυθμικό καλπασμό των υπόγειων αλόγων. Τότε

μπαίνει η αμίλητη γυναίκα, και το βλέπεις

ότι προσέχει μην πατήσει εκείνα τα λουλούδια.


Το ασύλληπτο ίσως να το αντέχουν δύο μαζί,

αν και ποτέ δεν εμφανίζεται παρά μονάχα σ’ έναν.





Nothing, of course, comes just by itself.

You also have to search to find. In the morning

the sun enters from the eastern window, it discolors

the two purple chairs, it stays a while; retreats

leaving behind an impression of gentleness – that

serene vanishing.

And the carpet flowers,

stepped on from before, are right, they have

their ears glued to the floor; they listen

to the rhythmic gallop of underworld horses. Then

the silent woman enters and you observe

she tries not to step on those flowers.


Perhaps two people together can endure the

inconceivable although it always appears to just one.



Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s