Βαπτιστήριον

Posted: 19/04/2016 by vequinox in Literature

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

vaptist

Συμπονώ τους ανθρώπους που αυτοφωτογραφίζονται. Και αυτολιβανίζονται και αυτοδείχνονται και αυτοπαρουσιάζονται.

Η μεγαλοσύνη τους είναι γεμάτη στεναγμούς και αναστεναγμούς και φωτογραφίες του παρελθόντος απ’ τη Λόντρα ή το Λιανοκλάδι. Αγκαλιά με τον Έλιοτ ή τη Ντίνα Σπάθη.

Συλλογίζομαι, λέει, πως είμαι στων ποντικών το μονοπάτι, εκεί που οι πεθαμένοι χάσανε τα κόκκαλά τους. Εκεί που το υπαρκτό και το ανύπαρκτο σέρνει το άρμα της ματαιοδοξίας.

Απ’ τις μωρούδες που αφήνουν τον ίσκιο τους στο ανήλιαγο Βασίλειο του κινητού, που κινείται με ταχύτητα θανάτου, μέχρι τα σκύβαλα και τα γερόντια που βγάζουν τη μοναδική τους περίπτωση στο σφυρί, μεσολαβεί ο παράδεισος των αργόσχολων περιπατητών του διαδικτύου.

Ο ποιητής απαγγέλλει ή ο ποιητής χαϊδεύει τη γάτα του, φωτογραφίζει τη φίλη του για να τη δείχνει στους φίλους του. Μια κοπελίτσα δείχνει το καλτσόν που αγόρασε. Φρέσκο φασκιωμένο μπούτι. Δίπλα ένα βουνό από σωσίβια προσφύγων και νεολαίοι που πίνουν φραπέ, με τον οίστρο…

View original post 163 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s