Archive for 19/04/2016

cover

 

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ νύχτα ήταν ακόμα φτωχός, “Κύριε” του λέω

φυσικά δεν είχα άλλους συγγενείς κι έπρεπε να τον φροντίσω

“είμαι ο νέος συγκάτοικος” είπε, για να μη δείξει πως ξέρει,

σήκωσα τότε με ταπεινοφροσύνη την πέτρα και την ακούμπησα

απαλά, μη μας το πάρει ο αέρας, «σε περιμένει η Μαρία» του λέω

μα εκείνη στεκόταν λυπημένη πίσω του, γιατί δε θα γνώριζε ποτέ

το Θεό, αφού τον έφερνε κιόλας μέσα της κι όταν φάνηκαν οι τρεις

γυναίκες τους έδειξα τον τάφο, απ’ όπου έβρισκε πάντα τον τρόπο

να βγαίνει, είχαν αρχίσει, μάλιστα, να μυρίζουν τα ροδόδεντρα

και στη στροφή του δρόμου, πάνω απ’ τη σπασμένη στάμνα,

η μικρή υπηρέτρια δεν έκλαιγε πια.

Αυτό ήταν το πρώτο θαύμα.

 

 

 

THE FIRST night he was still poor “Sir” I told him since

of course I had no other relatives I had to take care of him “I am

the new roommate” he said just to conceal that he knew; then

with humility I raised the rock and I placed it down softly that

the air wouldn’t blow it away “Maria is waiting for you” I said

to him but she sorrowfully stood behind him because she would

never get to know God since she already carried Him inside her

and when the three women appeared I showed them the tomb from

where he always knew how to escape in fact the rhododendrons

had bloomed and at the turn of the road over the broken pitcher

the young servant girl wasn’t crying anymore.

This was the first miracle.

 

 

Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.ca

 

Advertisements

Γιάννης Ρίτσος//Yannis Ritsos

Posted: 19/04/2016 by vequinox in Literature

Ritsos_front large

 

ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ

 

Το μήνα Μάη, που γυρνάει ο ήλιος, βρίσκει το σπίτι

από τη δυτική πλευρά. Τα δειλινά μακραίνουν. Μια λουρίδα

σχεδόν χρυσή χαράζει κάθετα το μέσα τοίχο. Οι άνθρωποι

βρίσκονται τότε στο χείλος μιας βαθειάς ανακάλυψης.

Του ζαχαροπλαστείου τα τραπεζάκια τάβγαλαν στο πεζοδρόμιο.

Τα κόκκινα κρίνα διακρίνονται πίσω απ’ το τζάμι. Αντίκρυ,

στο ψηλό σπίτι, ανοίξαν τα παράθυρα. Φαίνεται το άδειο

μιας κάμαρας που ξενοικιάστηκε.

Κ’ ίσως—ποιος ξέρει—

ίσως και νάσαι συ που δίνεις εντολή, πριν ακόμη νυχτώσει,

ν’ ανάψουν οι πράσινοι γλόμποι στο προαύλιο της εκκλησίας,

γιατί `ναι ο καιρός των δύσκολων αντιστροφών.

Ναι, εσύ,

ο εντεταλμένος (από ποιόν;) που βάζεις φανερά μες στο ποίημα

τα ξύλινα άλογα και τα κλειδιά από παλιές χαμένες βαλίτσες

κι αυτή τη λαστιχένια απομίμηση τριών ή πιότερων βατράχων

να πηδούν μαλακά στον ποτισμένον ανύπαρκτο κήπο.

 

 

HONESTY

 

In May, when the sun goes down, it hits the house

from the west. The dusks get longer. One band

of sun almost golden cuts the wall vertically. Then

people stand before the edge of a deep discovery.

The patisserie tables are placed on the sidewalk.

The red lilies are discerned from behind the glass. Opposite,

in the high building, they opened the windows. The emptiness

of the vacant room is visible.

And yet – who knows –

perhaps it was you who gave the order, before nightfall,

to light the green lamps in the foreground of the church

because these are the days of difficult inversions.

Yes, you

the appointed (by whom?) you who evidently place wooden

horses in the poem and the keys from old lost suitcases

and this rubber imitation of three or more frogs

jumping softly in the inexistent watered garden.

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.ca

 

 

Βαπτιστήριον

Posted: 19/04/2016 by vequinox in Literature

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

vaptist

Συμπονώ τους ανθρώπους που αυτοφωτογραφίζονται. Και αυτολιβανίζονται και αυτοδείχνονται και αυτοπαρουσιάζονται.

Η μεγαλοσύνη τους είναι γεμάτη στεναγμούς και αναστεναγμούς και φωτογραφίες του παρελθόντος απ’ τη Λόντρα ή το Λιανοκλάδι. Αγκαλιά με τον Έλιοτ ή τη Ντίνα Σπάθη.

Συλλογίζομαι, λέει, πως είμαι στων ποντικών το μονοπάτι, εκεί που οι πεθαμένοι χάσανε τα κόκκαλά τους. Εκεί που το υπαρκτό και το ανύπαρκτο σέρνει το άρμα της ματαιοδοξίας.

Απ’ τις μωρούδες που αφήνουν τον ίσκιο τους στο ανήλιαγο Βασίλειο του κινητού, που κινείται με ταχύτητα θανάτου, μέχρι τα σκύβαλα και τα γερόντια που βγάζουν τη μοναδική τους περίπτωση στο σφυρί, μεσολαβεί ο παράδεισος των αργόσχολων περιπατητών του διαδικτύου.

Ο ποιητής απαγγέλλει ή ο ποιητής χαϊδεύει τη γάτα του, φωτογραφίζει τη φίλη του για να τη δείχνει στους φίλους του. Μια κοπελίτσα δείχνει το καλτσόν που αγόρασε. Φρέσκο φασκιωμένο μπούτι. Δίπλα ένα βουνό από σωσίβια προσφύγων και νεολαίοι που πίνουν φραπέ, με τον οίστρο…

View original post 163 more words

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

H ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ (1342-1349)

Μια σημαντική στιγμή των κοινωνικών αγώνων, είναι η εξέγερση των Ζηλωτών και η κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Οι φτωχοί της πόλης δημιούργησαν την κομμούνα της Θεσσαλονίκης κι απέδειξαν –και τότε– πως μπορούν. Οι δυνάμεις της κυριαρχίας έπεσαν επάνω στους εξεγερμένους προκειμένου να τους συντρίψουν. Η επτάχρονη διάρκειά της αντιμετώπισε μια διαρκή πολιορκία από τις δυνάμεις των ευγενών και των τούρκων συμμάχων του αυτοκράτορα. Σε κάθε πόλη, σε κάθε εποχή (Κομμούνα της Θεσσαλονίκης, Παρισινή Κομμούνα κ.α.) η ιερά συμμαχία των εξουσιαστών συσπειρώνεται αποδεικνύοντας την απόλυτη εχθρότητα της απέναντι στους ανθρώπους.
zilotes-1«Μόλις εκδηλώθηκε η ρήξη μεταξύ της χήρας Αυτοκράτειρας Άννας της Σαβοΐας και του Ιωάννη του Καντακουζηνού, ο πληθυσμός της Αυτοκρατορίας διαιρέθηκε σε δύο στρατόπεδα. Στο ένα ανήκαν οι ευγενείς, υποστηριχτές του αρχηγού τους –του Καντακουζηνού– και στο άλλο ο λαός, ο οποίος κρατούσε μια ολοφάνερα εχθρική στάση απέναντί τους.
Ο Καντακουζηνός, μόλις είχε αυτοανακηρυχθεί Αυτοκράτορας, υπό την πίεση…

View original post 4,534 more words

dimart

—της Τάνιας Σιμοπούλου—

Εκφωνητής ειδήσεων, BBC Radio, c1930 Εκφωνητής ειδήσεων, BBC Radio, c1930

«Σε τούτο τον κόσμο τίποτα δεν είναι σίγουρο, εκτός από τους φόρους και τον θάνατο». Με αυτές τις λέξεις, ο Benjamin Franklin περιέγραψε το 1789 την αβεβαιότητα που είχε κυριεύσει την αμερικανική κοινωνία, κατά την περίοδο που θεσπιζόταν το πρώτο της Σύνταγμα. Αλήθεια, τι θα γινόταν εάν μια μέρα δεν συνέβαινε τίποτα άλλο, εκτός από τους αναπόφευκτους φόρους και τον αναπόφευκτο θάνατο; Τι θα γινόταν εάν μια μέρα δεν υπήρχε κανένα νέο, καμία επιβεβαιωμένη είδηση;

Παράλογη υποθετική κατάσταση, θα έσπευδα να απαντήσω, αν δεν υπήρχε το ραδιόφωνο του BBC στο Λονδίνο, το οποίο την Παρασκευή 18 Απριλίου του 1930, δύο μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα, στις 6.30 το απόγευμα ανακοίνωσε:  «Καλησπέρα. Σήμερα είναι Παρασκευή και δεν υπάρχουν ειδήσεις». Μουσική για πιάνο αντικατέστησε τα δελτία ειδήσεων και τις ειδησεογραφικές εκπομπές, μέχρι να επανέλθει το πρόγραμμα στην κανονική του ροή.

Blattnerphone, μια από τις πρώτες συσκευές ήχου που εγκατέστησε το BBC Blattnerphone, μια από…

View original post 418 more words